متخصص گوارش کرج

مطالب پزشکی (گوارش)

متخصص داخلی در کرج

دکتر سامان خوشنود

متخصص بیماری های داخلی و گوارش

 نظام پزشکی : 44950

با سابقه ی 18 ساله طبابت در زمینه ی گوارش (آندوسکوپی و کولونوسکوپی),تیروئید(گواتر),دیابت,خون,ریه,رماتیسم و کلیه_انجام آندوسکوپی به روش ویدئو آندوسکوپ در مطب و کولونوسکوپی در مراکز طرف قرارداد (بیمارستان البرز)

پزشک بیمارستان البرز (تامین اجتماعی),درمانگاه شهید کلانتری,درمانگاه فرهنگیان و درمانگاه نیرو انتظامی

عضو ثابت کمیسیون(تجدید نظر) از کار افتادگی تامین اجتماعی

آدرس مطب:کرج,چهار راه طالقانی,جنب زیرگذر,کوی گلها,رو به روی البسکو,بنای ماندگار,طبقه ی سوم,واحد 305

تلفن۰۲۶۳۲۲۶۴۶۷۵    همه روزه عصرها به جز یکشنبه ها و پنجشنبه ها و روز های تعطیل


+ نوشته شده در  جمعه هشتم اردیبهشت 1391ساعت 15:55  توسط دکتر سامان خوشنود  | 

نفخ شکم

نفخ (bloating) :

به احساس ورم و پری شکم و افزایش میزان گاز در مجاری گوارش اطلاق میگردد. علت نفخ معمولا وجود گاز زیاد نیست، بلکه به خاطر کندی انقباضات عضلانی و حرکات دودی مجاری گوارش میباشد. مصرف غذاهای چرب تخلیه معده را به تاخیر انداخته و ایجاد نفخ میکنند.

 همچنین نفخ میتواند به علت نشانگان روده تحریک پذیر باشد (که در آن انقباضات روده ای نامنظم میگردد)- علت دیگر نفخ میتواند تند تند غذا خوردن باشد.

همچنین نفخ میتواند نشانه برخی بیماریها مانند آپاندیسیت و یا سنگ کیسه صفرا باشد. یبوست نیز ایجاد نفخ میکند. نفخ بیشتر در زنان بروز میکند. علت آن هم تغییر در سطح هورمونهای بدن و افزایش احتباس آب و نمک در بافتهای بدن، پیش از قاعدگی میباشد.

نفخ شکم که عوامل متعددی در بروز آن نقش دارند یکی از شایع ترین اختلالات گوارشی است.

بلعیدن هوا هنگام صرف غذا عامل اصلی بروز نفخ یا احساس پری در معده و روده است و به همین دلیل توصیه می شود که هیچ گاه غذا را با عجله نخورید چون این کار باعث می شود هوای زیاد وارد دستگاه گوارش شما شود.

همچنین تغییر در برنامه غذایی روزانه از دیگر عوامل بروز نفخ شکمی است. خوردن غذاهایی نظیر حبوبات، مصرف برخی داروها و همچنین یبوست از عوامل تشدید کننده نفخ شکم هستند.

برای جلوگیری از ایجاد نفخ و گاز در دستگاه گوارش، پرهیز از مصرف نوشیدنی های گازدار، استعمال سیگار و جویدن آدامس توصیه می شود. با مراجعه به پزشک و مصرف داروهای ضد نفخ این مشکل به راحتی قابل درمان خواهد بود.

در این مطلب فهرست مهمترین مواد غذایی نفاخ ارائه شده که عبارتند از:

برخی از میوه ها مثل موز، خیار، گوجه سبز، شاه توت، گیلاس، زرشک، انگور، انجیر، انار و زردآلو موجب بروز گاز در دستگاه گوارش و نفخ شکم می شوند. موز بویژه در افرادی که سرد مزاج هستند، تولید گاز معده می کند. خیار نیز میوه نفاخی است چون به سرعت در معده فاسد می شود. مصرف زیاده از حد گوجه سبز نیز عامل نفخ معده است. مصرف انار نیز برای افرادی که سابقه نفخ معده دارند، توصیه نمی شود. زردآلو هم به طور کلی میوه دیرهضم و نفاخی است. مصرف زیاد خربزه نیز عامل ایجاد گاز زیادی در دستگاه گوارش است.

یک گروه دیگر از مواد غذایی نفاخ حبوبات هستند.

تخم مرغ نیز به دلیل گوگرد موجود در آن در بروز نفخ شکمی موثر است.

پسته خام نیز یک خوردنی نفاخ است.

علاوه بر اینها گروه دیگر از مواد خوراکی مثل شیر، برنج، گندم، ذرت، خاکشیر، قندق ، کشک و سبزیجاتی چون ترب، تره، پیاز، کلم و کاهو که حاوی فیبر خوراکی زیاد هستند، همگی اگر بیش از اندازه مصرف شوند تولید نفخ می کنند و برای دستگاه گوارش آزار دهنده می شوند.

درمان نفخ و افزایش گاز روده ها:

۱-چنانچه علت سوء هضم و نارسایی لوزالمعده باشد باید مکمل آنزیمهای لوزالمعده تجویز گردد.

۲-چنانچه علت سوء هضم لاکتوز، فروکتوز و یا سوربیتول باشند، باید غذاهای حاوی این قند ها از رژیم غذایی حذف گردیده و یا از مکمل آنزیمهای گوارشی استفاده شود. آنزیمهای alpha-galactosidase باعث هضم قندهای کمپلکس گردیده و حجم گاز روده ها را کاهش میدهند. مکمل های آنزیمهای گوارشی موجود شامل لاکتاز، آمیلاز، لیپاز، پروتئاز، سلولاز، پکتیناز، اینورتاز، گلوکوآمیلاز، مالت دیاستاز میباشند.

۳-چنانچه سوء هضم و سوء جذب به علت اختلال در عملکرد دیواره روده ها باشد، باید با بیوپسی روده کوچک و کشف علت داروی مرتبط تجویز گردد.

۴-چنانچه علت انسداد فیزیکی باشد، عمل جراحی باید صورت گیرد.

۵-چنانچه علت انسداد کارکردی باشد، بایستی ازداروهای محرک فعالیت عضلات معده و روده کوچک نظیر erythromycin وmetoclopramide مصرف کرد.

۶-مصرف غذاهای حاوی کربوهیدرات های هضم ناپذیر باید محدود و یا از رژیم غذایی حذف گردند.

۷-غذا به آرامی و آهستگی صرف شود.

۸-قدم زدن پس از صرف غذا حرکات روده ها را تحریک میکند.

۹-مصرف داروی simethicone نیز میتواند نفخ را کاهش دهد.

۱۰-مصرف قرصهای زغال فعال شده قبل از غذاهایی که نفخ آور میباشند گاز روده ها را کاهش میدهند.

۱۲-مصرف اندکی مایعات اسیدی همچون آب لیموترش و یا سرکه همراه با غذا باعث تحریک ترشح اسید هیدروکلریک و آنزیمهای گوارشی میگردد.

۱۳-مصرف ماست، زیره سبز(cumin) ، زیره سیاه(caraway) وزردچوبه(tumeric) گاز روده ها و نفخ را کاهش می دهند.

۱۵-برای کاهش خاصیت نفخ آوری لوبیای پخته، لوبیا را ۲۴ ساعت درون آب بخیسانید و سپس آب پز کنید. اما این کار مواد مغذی دیگر محلول در آب را نیز از لوبیا خارج میسازد.

۱۶-مصرف آنتی اسید ها باد گلو را افزایش داده و نفخ را رفع میکند.

۱۷-نعناع، آویشن، فلفل فرنگی شیرین، ریحان، دارچین، زنجبیل و لیمو ترش باعث تسهیل عمل دفع گازهای روده ها و باد گلو شده و ضد نفخ میباشند.

۱۸-جای مصرف ۳ وعده غذایی سنگین در روز از ۶ وعده غذایی سبک استفاده کنید.

+ نوشته شده در  جمعه سی ام تیر 1391ساعت 21:30  توسط دکتر سامان خوشنود  | 

سیروز کبدی

سیروز کبدی

کبد، بزرگترین عضو بدن بوده، برای آنکه بدن درست کار کند، عملکرد صحیح آن ضروری است. کبد سموم را از خون خارج کرده یا خنثی می کند و عوامل دفاعی را برای کنترل عفونتها تولید می نماید و میکروبها و باکتریها را از خون خارج می کند. کبد پروتئینهایی را که انعقاد خون را تنظیم می کنند تولید نموده و صفرا می سازد که به جذب چربی ها و ویتامینهای محلول در چربی کمک می کند. شما بدون یک کبد کارآمد
نمی توانید زندگی کنید.

در سیروز کبدی، بافتهای جوشگاه جایگزین بافت سالم و طبیعی می شود و جریان خون را در درون کبد مختل می کند و از کارکرد طبیعی آن جلوگیری می نماید. سیروز هزینه های زیادی را به بیمار و جامعه تحمیل می کند.

علتها

سیروز علل زیادی دارد. مانند الکلیسم مزمن و هپاتیت C و هپاتیت ب

هپاتیت ب-

ویروس هپاتیت ب احتمالاً شایعترین علت بروز سیروز در دنیاست. هپاتیت ب باعث التهاب و آسیب به کبد  می شود که طی چند دهه می تواند باعث سیروز کبدی شود. 

هپاتیت C

ویروس هپاتیت C باعث ایجاد التهاب و آسیب کم شدت به کبد می شود و طی سالیان طولانی باعث بروز سیروز می شود.

هپاتیت خود ایمنی

این بیماری به نظر می رسد که به وسیله حمله دستگاه دفاعی بدن به کبد و ایجاد التهاب، آسیب و در نهایت ایجاد بافت جوشگاهی و سیروز به وجود می آید.

کبد چرب غیر الکلی- در این بیماری چربیها در کبد تجمع یافته و در نهایت باعث ایجاد بافت جوشگاه می شوند. این نوع التهاب کبدی در همراهی با دیابت، سوءتغذیه پروتئین، چاقی، بیماری عروق قلبی، و درمان دارویی با داروهای کورتونی دیده می شود.  

نشانه ها

بسیاری افراد دچار سیروز در مراحل اولیه بیماری نشانه ای ندارند اما به هر حال زمانی که بافت جوشگاهی جایگزین سلولهای سالم می شود، عملکرد کبدی افت کرده و فرد علائم زیر را تجربه می کند:

- فرسودگی

- خستگی

- بی اشتهایی

- تهوع

- ضعف

- کاهش وزن

- درد شکمی

- رگهای خونی عنکبوتی شکل بر روی شکم

با پیشرفت بیماری، شکایات بروز می یابد. در برخی افراد این موارد می تواند اولین نشانه های بیماری باشد.

عوارض سیروز

فقدان عملکرد کبدی از هر راهی بر بدن تأثیر می کند. موارد زیرمشکلات یا عوارض شایعی است که به وسیله سیروز ایجاد می شود.

ورم  زمانی که کبد توانایی اش را برای ساخت پروتئین آلبومین از دست می دهد، آب در پاها(ورم) و شکم تجمع می یابد.

کبودی و خونریزی. زمانی که کبد ساخت پروتئین های مورد نیاز برای لخته شدن خون را کند یا متوقف می کند، فرد دچار کبودی یا خونریزی آسان می شود. کف دستها ممکن است قرمزشده و با اریتم پالمار لک دار شوند.

یرقان. یرقان زرد شدن پوست و چشمهاست و زمانی که کبد بیمار، بیلی روبین کافی جذب نمی کند رخ می دهد.

خارش. محصولات صفراوی در پوست رسوب کرده و می توانند خارش شدید ایجاد نمایند.

سنگ صفراوی. اگر سیروز از رسیدن صفرا به کیسه صفرا جلوگیری نماید، امکان دارد که سنگ صفراوی تشکیل شود.

سم در خون یا مغز. یک کبد آسیب دیده نمی تواند سموم را از خون بردارد و این مسئله باعث تجمع سموم در خون و نهایتاً مغز می شود. بنابراین، سموم می توانند عملکرد ذهنی را کند کنند و باعث تغییرات شخصیتی، کوما و حتی مرگ شوند. علائم تجمع سم در مغز شامل بی توجهی به ظاهر شخصی، عدم پاسخدهی، فراموشکاری، مشکلات تمرکز گرفتن یا تغییرات عادات خواب می باشند.

حساسیت به دارو.  سیروز باعث کاهش توانایی کبد برای غربال کردن داروها از خون می شود. از آنجا که کبد داروها را با سرعت همیشگی از خون خارج نمی کند آنها به مدت طولانی تری فعالیت می کنند و در بدن تجمع می یابند. این مسئله باعث می شود که فرد به داروها و عوارض جانبی آنها حساستر شود.

افزایش فشار خون باب. به طور طبیعی، خون روده و طحال از طریق ورید باب به کبد حمل می شود. سیروز سرعت طبیعی جریان خون ورید باب را کم می کند که باعث افزایش فشار داخل آن می گردد، به این وضعیت افزایش فشار خون باب گفته می شود.

واریس ها. زمانی که سرعت جریان خون ورید باب کاهش می یابد، خون روده و طحال به رگهای معده و مری پس زده می شود. این رگها ممکن است بزرگ شوند چرا که قرار نبوده این میزان زیاد خون را حمل کنند. رگهای خونی بزرگ شده که واریس نامیده می شوند دیواره نازکی دارند و با تحمل این فشار، ممکن است بترکند. اگر این رگها بترکند نتیجه آن یک خونریزی شدید در قسمت فوقانی معده و مری است که نیاز به توجه فوری پزشکی دارد.

سرطان کبد. کارسینوم هپاتوسلولار، نوعی از سرطان کبد است که به طور شایعی به دلیل سیروز اتفاق می افتد، این سرطان در خود بافت کبدی ایجاد می شود و میزان مرگ و میر آن بسیار بالاست.

درمان

درمان شامل معالجاتی برای عوارض نیز هست. مثلاً پزشک ممکن است برای ( آسیت)  و ورم رژیم غذایی کم نمک یا استفاده از مدرها ( ادرار آورها) را که داروهای خارج کننده مایعات از بدن هستند توصیه کند. برای عفونتها آنتی بیوتیک تجویز می شود و داروهای مختلفی می توانند به بهبود خارش کمک کنند. پروتئین باعث ایجاد سموم در دستگاه گوارش می شود و بنابراین خوردن کمتر پروتئین ها به کاهش ساخت سموم ها در خون و مغز کمک می کند. پزشک ممکن است مسهل ها را برای جذب سموم و خارج ساختن آنها از روده تجویز نماید.

برای کاهش  فشار خون ورید پزشک ممکن است داروهای ضدفشار خون توصیه نماید. اگر واریسها خونریزی نمایند پزشک ممکن است ماده لخته کننده ای در آنها تزریق کند

زمانی که عوارض قابل کنترل نباشند یا زمانی که کبد آنقدر آسیب می بیند که جوشگاهها به طور کامل عملکرد کبد را مختل می کنند، پیوند کبد ضروری است. در این پیوند، کبد بیمار برداشته شده و با یک کبد سالم از یک دهنده عضو جایگزین می گردد. حدود ۸۰ تا ۹۰ در صد بیماران با پیوند کبد زنده می مانند. در سالهای اخیر میزان زنده ماندن افزایش یافته چرا که داروهایی مانند سیکلوسپورین و تاکرولیموس که دستگاه ایمنی را مهار می نمایند و آن را از حمله و آسیب به کبد جدید نگاهداری می کند، در دسترس قرار دارند.

+ نوشته شده در  سه شنبه سیزدهم تیر 1391ساعت 22:49  توسط دکتر سامان خوشنود  | 

کانسر مری

کانسر مری

تاریخ:جمعه 2 تیر 1391-09:56 ق.ظ

سرطان مری

سرطان مری (به انگلیسی: Esophageal cancer) به معنی سرطانی است که از سلولهای مری منشا گرفته باشد. کانسر مری بسته به عامل ایجاد سرطان اصولا دو نوع است سرطان سلولهای سنگفرشی مری ( SCC ) و یا آدنوکارسینوم مری . سرطان سلولهای سنگفرشی عمدتا" در قسمت فوقانی و میانی مری ایجاد می‌شود.آدنوکارسینوما غالبا" در بافت غده ای در قسمت تحتانی مری (محل اتصال مری به معده) بوجود می آید. علائم و درمان این دو نوع مشابه می‌باشد .

سبب‌شناسی

الکل، نوشیدن چای داغ، سیگار، زمینه ژنتیکی، رژیم غذایی حاوی روغن جامد، قند و شکر، انواع شیرینی و دسر، نمک، انواع ترشی و نوشابه گازدار وکنسرو احتمال سرطان مری را افزایش می دهند. مصرف میوه، سبزی، زیتون، لبنیات کم چرب و ماهی با خطر کمتری برای ابتلا به سرطان مری همراه است . آشالازی، مری بارت، پرتوتابی، سن بالای چهل سال، ریفلاکس و ... نیز احتمال کانسر مری را بالا می برند.

علایم بیماری

متاسفانه در ابتدا، بیمار علامتی ندارد ولی در مراحل پیشرفته بیمار دچار دیسفاژی (اختلال در بلع) می‌شود دشواری بلع زمانی بروز می‌کند که تقریباً ۷۵٪ قطر طبیعی مری اشغال شده باشد که ابتدا در مورد غذاهای جامد است ولی به تدریج حتی نوشیدن مایعات نیز دشوار می شود. کاهش وزن، احساس توده و برجستگی در گلو و بلع دردناک نیز ممکن است با پیشرفت بیماری دیده شوند.رگورژیتاسیون (بالا آمدن غذای هضم شده بدون زور و فشار) غذای هضم نشده همراه با تنفس بدبو، سکسکه که ممکن است با استفراغ و پنومونی آسپیراتیو (التهاب لایه‌های ریه) همراه باشد، از دیگر علائم این بیماری هستند. در صورتی که سرطان به خارج از مری انتشار یابد اغلب نخست به غدد لنفاوی می رود در مراحل بعدی به کبد، ریه ها، مغز و استخوانها گسترش می یابد. پیش آگهی سرطان مری در مراحل پیشرفته وخیم است. این بیماری در ایران به خصوص استان گلستان شایع است. علایم‌ شایع‌ شامل مشکل‌ یا درد به‌هنگام‌ بلع‌٬ کاهش‌ وزن‌ سریع‌٬ استفراغ‌ مخاط‌ خون‌آلود است.

تشخیص

در صورت پیدایش دشواری بلع و یا علائم دیگر ارزیابی و تشخیص را می توان با آندوسکوپی و یا رادیوگرافی با باریوم انجام داد . مزیت آندوسکوپی این است که امکان نمونه برداری از تومور را میسر می نماید .

درمان

مهم‌ترین عامل در پیش بینی طول عمر بیماران که بر انتخاب روش درمانی تأثیر می گذارد مرحله تومور است . جراحی در مراحل اولیه مؤثر می‌باشد . بطور همزمان یا منحصرا می توان شیمی درمانی و پرتو درمانی نیز انجام داد . جراحی اندوسکوپیک با لیزر نیز ممکن است. در مراحل پیشرفته بیماری جراحی جهت عنوان کمک به عبور غذا صورت می گیرد و درمانی نیست.

+ نوشته شده در  جمعه دوم تیر 1391ساعت 11:6  توسط دکتر سامان خوشنود  | 

کانسر کولون

سرطان روده بزرگ در این بیماری سلولهای سرطانی در داخل بافت روده شروع به تکثیر می کنند. اگر چه این سرطان از جمله معمولترین سرطانهای بشر به حساب می آید اما بدلیل بهبود روشهای غربالگری و تشخیصی ، تعداد موارد جدید این بیماری و مرگ ناشی از آن بطور قابل ملاحظه ای کاهش یافته است.

این بیماری در هر سنی بروز می یابد اما میزان بروز در سن بالای ۵۰سال بیشتر است.زمانیکه در مراحل اولیه تشخیص داده می شود.این سرطان درمانپذیر است اما تشخیص آن در این مراحل هیچگونه علامتی ندارد.

* سن و تاریخچه بیماری در ریسک بوجود آمدن سرطان روده بزرگ نقش دارند :

فاکتورهای ریسک شامل :

* سن بالای ۵۰ سال

* تاریخچه سرطان روده بزرگ یا راست روده د ر فامیل

* تاریخجه سرطان روده بزرگ و راست روده ، تخمدان ، رحم و سرطان پستان در هر شخص

* تاریخچه ابتلاء به پولیپ در روده بزرگ

* تاریخچه ابتلاء به کولیت السروز ( زخمهای متعدد در سلولهای پوششی روده بزرگ )

* بعضی از بیماریهای ارثی مانند پولیپ های آدنوماتو فامیلی و سرطان فامیلی غیر پولیپی روده بزرگ ( سندرم لینچ )

* علائم احتمالی سرطان روده بزرگ شامل تغییرات در اجابت مزاج ویا وجود خون در مدفوع

این علائم و همچنین سایر علائم ممکن است بعلت سرطان روده بزرگ و یا بعلت بیماریهای دیگر بوجود آید .

- تغییرات در اجابت مزاج

- خون ( خون قرمز یا خون تیره ) در مدفوع

- اسهال ، یبوست و یا احساس عدم تخلیه کامل دستگاه گوارش

- کاهش در قطر یا کالیبر مدفوع

- ناراحتی عمومی شکم ( دفع درد ناک گاز شکم ، نفخ ، احساس پری  و یا دردهای دل پیچه ای ) ( شکم درد عمومی )

-کاهش وزن بدون علت

- خستگی ثابت

- استفراغ

آزمایشاتی که انتهای روده بزرگ ( رکتوم ) و یا بافت روده بزرگ و یا خون در مدفوع را بررسی می کند در تشخیص و یافتن سرطان روده بزرگ مورد استفاده قرار میگیرند :

-تست خون نهفته در مدفوع :

- تنقیه باریم :

 

- کولونسکوپی :

بررسی سراسری داخلی روده بزرگ توسط کولونکسوپ ( لوله نازک نوری ) که از مقعد وارد می شود اگر در طول آزمایش پزشک پولیپ و یا نقاط غیر طبیعی یافت شود جهت آزمایش توسط میکروسکوپ برداشته خواهد شد .

مراحل سرطان روده بزرگ staging :

مرحله صفر

 - در مرحله صفر سرطان فقط در سطحی ترین سلولهای پوششی روده بزرگ یافت می شود مرحله صفر سرطان این سیتو نیز گفته می شود .

مرحله یک I

در مرحله یک انتشار سرطان به جزء لایه های پوششی سطحی به لایه دوم و سوم روده بزرگ نیز انتشار پیدا کرده و دیواره داخلی  روده نیز درگیر شده است ولی سرطان به خارج از دیواره روده بزرگ یا خارج از روده بزرگ انتشار نیافته است

مرحله دو II

در مرحله دوم سرطان از دیواره روده بزرگ تقریبا خارج شده ولی غدد لنفاوی را گرفتار نکرده است                                                                                          مرحله سه III

در مرحله سه سرطان غدد لنفاوی را درگیر کرده است ولی به سایر نقاط بدن گسترش نیافته است

مرحله چهارم IV

در مرحله چهارم سرطان به نقاط دیگر بدن مثل کبد ی یا ریه گسترش پیدا کرده است

عود سرطان روده بزرگ:

سرطان عود کرده روده بزرگ به سرطانی گفته می شود که پس از درمان مجددا عود یا برگشت نماید . عود سرطان روده بزرگ ممکن است در روده بزرگ و یاسایر نقاط بدن مثل کبد ، ریه ، و یا هر دو باشد .

سه نوع درمان استاندارد مورد استفاده قرار می گیرد عبارتند از :

جراحی :

جراحی ( برداشتن سرطان توسط عمل جراحی ) شایع ترین نوع درمان است که در همه مراحل کانسر کولون بکار می رود

  شیمی درمانی                                                                                                                 شیمی درمانی استفاده از داروها جهت کشتن سلولهای سرطانی است .

( رادیو تراپی ) پرتو درمانی :

پرتو درمانی ازطریق استفاده از اشعه ایکس و سایر پرتو ها جهت کشتن و یا کوچک کردن توده های سرطانی بکار می روند .

·غربالگری و تشخیص:

هر فرد ۵۰ ساله و بالای آن باید حتما آزمایش مدفوع بدهد و هر 10 سال یکبار نیز “سیگموایداسکوپی” شود.

اکثر پلیپ ها را می توان به راحتی خارج نمود و نیازی به جراحی نیست. در مراحل اولیه رشد سرطان، آن قسمت از روده که سرطانی شده را می توان از طریق جراحی از بدن خارج کرد. زمانیکه سرطان در داخل شکم و انتهای روده قرار داشته باشد عمل کلستومی انجام می شود. در طی این عمل یک شکاف در محل وجود سرطان ایجاد می شود و سپس آنرا از بدن بیرون می اورند. بیمار ممکن است در موارد حادتر به شیمی درمانی، پرتو درمانی و یا جراحی احتیاج پیدا کند.
تحقیقات نشان می دهد که افرادی که دارای اضافه وزن هستند و نسبت به سایرین کم تحرک تر می باشند در معرض خطر بالاتری در ابتلا به این بیماری قرار دارند. اثبات شده که پایین آوردن وزن و ورزش کردن ریسک ابتلا به بیماری را به نصف کاهش می دهد.
رژیم غذایی پر چرب میزان جریان  صفرا به روده را افزایش می دهد، همانطور که می دانید این اسید در بدن برای هضم غذا استفاده می شود. محققین به این نتیجه دست پیدا کرده اند که میزان بیش از حد این اسید، سلول های سرطانی را به فعالیت وا می دارد و نهایتا ریسک رشد سرطان را زیاد می کند. دانشمندان پیشنهاد می کنند که سعی کنید روزانه بیش از ۳۰% کالری مصرفی خود را از چربی ها نگیرید.

استفاده از رژیم غذایی که سرشار از مواد فیبردار باشد می تواند سلاح مناسبی در مقابل سرطان روده باشد. فیبر قسمتی از مواد غذایی است که در حین فرایند هضم تجزیه نمی شود و به راحتی از دستگاه های گوارشی عبور می کند. فیبرها آبی که در حین عملیات گوارش آزاد می شود را جذب می کنند. این کار باعث می شود تا سوخت و ساز بدن روند هماهنگ تری پیدا کند. هرچه غذا مدت زمان کمتری در بدن باقی بماند، مواد زیان آور مدت زمان کمتری پیدا می کنند تا بتوانند به بدن آسیب برسانند. این مواد زیان آور به کمک فیبرها خیلی سریعتر دفع می شوند. بهترین منبع فیبر حبوبات، غلات، سبزیجات و میوه ها می باشد .


+ نوشته شده در  پنجشنبه هجدهم خرداد 1391ساعت 0:7  توسط دکتر سامان خوشنود  | 

کانسر معده

سرطان معده

هر چند وقوع كارسینوم معده بطور ثابتی در ایالات متحده رو به كاهش است.اما این بیماری در سراسر دنیا نمایانگر یك معضل عمده پزشكی می باشد.در بعضی از كشورها این گرفتاری شایعترین سرطان است و به نسبت بیشتری از سرطانها به مرگ منجر می شود.

ساركوم ،لیپوساركوم،ساركوم نوروژنیك و فیبروساركوم،همگی تومورهای بدخیم و نادری هستند كه می توانند معده را گرفتار كنند.لیومیوساركوم معده مسئول تقریبا 1 درصد از كانسرهای معدی می باشند.

اپیدمیولوژی

میزان ابتلا به كانسر معده در نقاط مختلف دنیا كاملا متفاوت است.

این بیماری در ژاپن ،ناحیه غربی امریكای لاتین ،بعضی از مناطق كارائیب و اروپای ناحیه شرقی بسیار شایع است.

در فنلاند ،اتریش،چكسلواكی دارای شیوع نسبی و در ایالات متحده ،استرالیا،نیوزیلند غیر شایع است.

سرطان كولوركتال درمناطقی كه سرطان معده شیوع بیشتری دارد كمتر به چشم می خورد.

اتیولوژی

رژیم غذایی را در پیدایش این سرطان حائز اهمیت میدانند مصرف غذاهای بریان،ماهی دودی ،ماهی شور،سس،الكل،همچنین كمبود منیزیم و ویتامین آ، همه به عنوان علل احتمالی كانسر معده مورد توجه قرار گرفته اند اما اثر آن ها اثبات نشده است.مصرف شیر ،سبزیجات ، گوشت، كدو، بادمجان، كاهو، كرفس، چربی حیوانی در رژیم غذایی در بروز سرطان موجب كاهش می شوند.

ویتامین سی میتواند باعث وقفه واكنش نیتروزاسیون شود.

 افزایش مصرف ویتامین سی و نگهداری غذاها در یخچال مسئول كاهش بروز كانسر معده می شود.

گروه خونی آ و عوامل وراثتی طی نظریه هایی باعث افزایش احتمال این سرطان می شود

 پولیپ های آدنوماتو معده خصوصا آنها كه از 2 ساتی متر بزرگتر هستند گاهی ممكن است منشا پیدایش كارسینوم شوند. بیشتر پولیپ های معدی بدخیم نمی شوند

از سایر عوامل دیگر بروز، التهاب مزمن معده ،آنمی پرنیشس، عدم ترشح اسید معده، زخم های معده ، حضور هلیكوباكترپیلوری می توان نام برد.

میزان بروز

كارسینوم معده به طور شایعتر در سن 50 تا 70 سالگی دیده می شود. شیوع در مردان دو برابر زنان است .همچنین ریسك ابتلا در افرادی كه شرایط اقتصادی-اجتماعی پایینی دارند بیشتر است

پاتولوژی

كارسینوم معده از نوع ادنوكارسینوم بوده و از لحاظ پاتولوژیك معمولا خود را به یكی از 4 شكل زیر خود را نشان می دهد:

1-در شایعترین حالت ممكنه بصورت توده های حجیم همراه با اولسراسیون عمیق در وسط ضایعه می باشد كه بداخل لومن برامده شده به دیواره معده تهاجم یافته است.

2-تومور ممكنه انفیلتراسیون یافته وقسمتی از لومن را تنگ نماید.با شیوع كمتر ،انفیلتراسیون در سرتاسر معده گسترش یافته

و به لینیت پلاستیك (معده بی حركت و غیر قابل اتساع)

3-كانسر ممكنه به شكل كارسینومای پولیپوئید یا اگزوفیتیك بوده و تشخیص ان از یك پولیپ در رادیوگرافی مشكل باشد.

4-بطور نادرتر ممكنه به شكل یك تومور سطحی وگسترده باشدبطوریكه فقط سطح مخاطی را گرفتار نموده و یك نمای گرانولر

ایجاد كند.

محل تومور در 75 درصد از بیماران مبتلا به كارسینوم معده ،ثلث دیستال ان می باشددر ناژلنفاتیك این تومورها ،به سمت گره های لنفاوی زیر پیلور ،ناف كبد،و امتداد هر دو انحنای بزرگ و كوچك معده می باشد.كارسینوم معده علاوه بر تهاجم به غدد لنفاوی ،به ساختمانهای مجاور ، یعنی به انتهای تحتانی مری توسط انتشار زیر مخاطی ،پانكراس،كولون عرضی،پریتوئن،وبندرت دئودنوم نیز گسترش می یابد.انتشار خونی تومور ،منجر به متاستازهای ریوی،جنبی،كبدی،مغزی،و استخوانی می گردد.

تظاهرات بالینی

در موارد زیادی کارسینوم معده در مراحل اولیه بدون علامت می باشد.انورکسی{ بی اشتهایی} و کاهش وزن علائم غیر اختصاصی می باشدو ارتباط چندانی با اندازه تومور ندارد .علائم بعدی ممکنه شامل زودرس خصوصا در موارد نفخ,دیسفاژی,احساس ناراحتی در ناحیه اپی گاستر یا درد شدیدتر وطاقت فرسای ناحیه اپی گاستر می باشد.استفراغ بطور شایع یک علامت دیررس بوده و می تواند ناشی از انسداد پیلور باشد.اما در صورت انسداد نواحی دیگر دیده می شود .استفراغ بدون انسداد و ممکنه ثانویه به اختلالات حرکتی ناشی از یک توده ثابت و بی حرکت در دیواره معده باشد.در یک چهارم بیماران درد مشابه درد اولسر وجود دارد خصوصا زمانی که تومور اولسره شده باشد 

در اکثر بیماران درد بعد از غذاخوردن ایجاد شده و با مصرف انتی اسید تسکین نمی یابد  .درد طاقت فرسا بیانگر پنتراسیون تومور بداخل پانکراس باشد.دیسفاژی در تومورهای ناحیه پروگزیمال معده مشاهده خصوصا که تومور به اطراف محل اتصال معده به مری تهاجم یافته باشدکه در تومورهای ناحیه فوندوس شایع است . ضعف و خستگی شایع است اما خونریزی شدید وهماتمز عادی می باشد.انژیم صدری,نارسایی احتقانی قلب ,ایسکمی مغزی بعلت انمی دیده می شود  .زمانی که تومور متاستاز می دهد علائم بستگی به عضو گرفتار دارد و بیمار دچار زردی ,اسهال ,درداستخوانی,سرفه,تب,سکسکه,مشکلات سیستم عصبی مرکزی و نفخ ناشی از اسیت می شود.

معاینه فیزیکی در مراحل اول کارسینوم معده بدون یافته بالینی است.در مراحل بعد کاهش وزن و انمی{کمخونی} نمودار می شود.بعد از متاستاز امکان هپاتومگالی ,اسیت وجود داشته باشد.یک توده قابل لمس در ناحیه اپی گاستر در کمتر از نیمی از بیماران وجود دارد که بیانگر گرفتاری وسیع ناشی از تومور می باشد


 تشخیص:

اولسر معده غالبا در تشخیص مشكل افرین است،اما رادیولوژی حدود 80 درصد موارد قادر به تمایز ان از كانسر می باشد.

علائم ویژه از رادیوگرافی كه نشانه ای از یك ضایعه بدخیم است:وجود یك اولسر در میان یك توده ،چینهای نامنظم در نزدیكی دهانه اولسرخاتمه یافته اند ،نامنظم بودن كف اولسر.

هرگونه شك در شناسایی ماهیت اولسر از اندوسكوپی همراه با بیوپسی و سیتولوژی استفاده می شود.

سفتی ،از دست رفتن اتساع پذیری ،تصویر رادیو گرافیك ثابت،امواج ثابت پریستالتیكنامنظم از مشخصات یك ضایعه بدخیم هستند.

اندوسكوپی همراه با بیوپسی و سیتولوژی

در صورت انجام این كار توام با هم ضریب تشخیصی  ان حدود 90-95 درصد خواهد بود. اندوسكوپی فیبروپتیك به تنهایی بازذه بیشتری نسبت به رادیولوژی دارا است.تكنیكهای نمونه برداری مستقیم از بافت،(مثل بیوپسی یا سیتولوژی با برس ،در هر ناحیه مشكوك،چه برامده یال فرورفته و چه اولسره ،باید مورد استفاده قرار بگیرد.

 

اگر شما یا یكی‌ از اعضای‌ خانواده‌تان‌ علایم‌ سرطان‌ معده‌ را داشته‌ باشید.
اگر پس‌ از جراحی‌، سوء هاضمه‌ ایجاد شود و در عرض‌ چند روز به‌ دارو پاسخ‌ ندهد.
اگر دچار علایم‌ جدید و غیر قابل‌ توجیه‌ شده‌اید. داروهای‌ مورد استفاده‌ ممكن‌ است‌ عوارض‌ جانبی‌ داشته‌ باشند.

 درمان:

در حال حاضر جراحی تنها راعلاج رضایتبخش كانسر معده است.كثرت متاستاز به گره های لنفی اطراف ،در انتخاب روش جراحی و میزان نتیجه گیری از كوشش های درمانی ،نقش اصلی را بازی می كند.وقتی كه تومور در قسمت دیستال معده واقع شده باشد ،امنتوم و همینطور گره های لنفی ناحیه ناف كبدو سر پانكراس برداشته شده و یك گاستروكتومی ساب توتال انجام می گیرد.برداشتن پانكراس وطحال معملا ضرورت دارد. همچنین كمتر از گاستروكتومی توتال پالیتیو (تسكینی) استفاده می شود.

+ نوشته شده در  چهارشنبه هفدهم خرداد 1391ساعت 23:8  توسط دکتر سامان خوشنود  | 

سندروم دیستروفی رفلکسی سمپاتیک ( RSDS Reflex sympathetic dystrophy

دیستروفی رفلکسی سمپاتیک یک نوع سندرم درد منطقه ای پیچیده (Complex regional pain syndrome) است که معمولا پس از ضربه یا بیماری، درد شدیدی ایجاد می شود که مزمن بوده، دارای کیفیت سوزشی است و همراه با اختلالات سمپاتیکی بروز می کند. فعالیت های غیر طبیعی سمپاتیک که به علت ناشناخته ایجاد می شود منجربه تورم، اختلالات انقباضی در عضلات صاف جدار عروق و مشکلات تعریق (افزایش یا کاهش آن) می گردند. استرس های روحی ممکن است باعث تشدید علایم گردند. گاهی درد در برخی از افراد به حدی شدید است که لمس اندام یا حرکت آن غیر قابل تحمل می شود.

سندرم دیستروفی رفلکسی سمپاتیک ممکن است در یک انگشت، قسمت انتهایی اندام های فوقانی یا تحتانی (مچ و انگشتان) و گاهی در کل یک اندام رخ دهد. گاهی نشانه ها پس از باز کردن گچ یا متعاقب جراحی ایجاد می گردد. برخی از بیماران پس از سکته مغزی، بی حرکتی طولانی مدت و انفارکتوس میوکارد (سکته قلبی) دچار این سندرم می شوند.

تصویر زیر:

 

 

براساس پیشنهاد انجمن بین المللی مطالعه درد (International Association for the Study of Pain) یا به اختصار IASP ، دردهای مزمن با کیفیت سوزشی در بخشی از اندام-درارتباط با تغییرات دستگاه سمپاتیکی-که باعث علایمی چون درد شدید، محدودیت و سفتی حرکات مفاصل، تورم و مشکلات پوستی می گردد به دو نوع قابل تقسیم است:

*سندرم درد منطقه ای پیچیده نوع یک

*سندرم درد منطقه ای پیچیده نوع دو

سندرم درد منطقه ای پیچیده نوع یک (CRPS type 1). به سندرم نوع یک، دیستروفی رفلکسی سمپاتیک یا آتروفی سودک (Sudeck's atrophy) می گویند. در این سندرم، ضایعه عصب محیطی وجود ندارد. در نوع یک، آسیب در پوست، مفاصل و استخوان ایجاد می گردد. بیشتر سندرم های درد منطقه ای پیچیده مربوط به نوع یک (دیستروفی رفلکسی سمپاتیک) است.

سندرم درد منطقه ای پیچیده نوع دو (CRPS type 2). در سندرم نوع دو که به آن کازالژی (Causalgia) می گویند، برخلاف نوع یک همراه با آسیب عصب محیطی است.

علل

پاتوفیزیولوژی سندرم درد ناحیه ای پیچیده به طور دقیق شناخته نشده است. بسیاری از محققین معتقدند که این سندرم یک اختلال نورولوژیکی است که سیستم عصبی مرکزی و محیطی را تحت تاثیر قرار می دهد. سندرم درد منظقه ای پیچیده به خصوص با فعالیت غیر طبیعی رشته های عصبی سمپاتیک مرتبط است. فعالیت غیر طبیعی دستگاه عصبی سمپاتیک خود ممکن است ناشی از اختلال در سیستم عصبی مرکزی باشد که فعالیت آن را کنترل می کند. دستگاه اتونوم (سیستم عصبی سمپاتیک و پاراسمپاتیک) بیشتر تحت کنترل هیپوتالاموس (hypothalamus) قرار دارند. فیبرهای نزولی از هیپوتالاموس به ساقه مغز و طناب نخاعی می روند.

عواملی که ممکن است در ایجاد سندرم درد ناحیه ای پیچیده نقش داشته باشند عبارتنداز:

*کشیدگی های عضلانی (استرین)

*پیچ خوردگی ها (اسپرین)

*شکستگی و دررفتگی در اندام ها به خصوص اندام فوقانی

*سکته مغزی

*حمله قلبی یا انفارکتوس میوکارد

*گچ گیری اندام

*گاهی پس از جراحی

*عفونت ها

*فلج اطفال (پولیومیلیت)

*بی حرکتی طولانی مدت

سندرم درد منطقه ای پیچیده بیشتر در اندام فوقانی رخ می دهد تا اندام تحتانی. این سندرم در زنان شایع تر است.

نشانه ها و علایم

نشانه ها ممکن است درارتباط با موارد زیر باشد:

*درد سوزشی که مداوم بوده و با فشارهای هیجانی تشدید می گردد

*درد ممکن است در ناحیه آسیب باشد، ولی احتمال دارد گسترش یافته و کل اندام را نیز درگیر نماید

*حرکات مفصلی به صورت فعال یا غیرفعال باعث تشدید درد می گردد

*اتساع یا انقباض عروقی به علت تغییرات وازوموتور (Vasomotor). ابتدا اتساع عروقی ایجاد می شود که باعث گرمی و خشکی پوست می گردد. به هنگام انقباض عروقی، سیانوز، پوست سرد و ادم ایجاد می شود.

*تورم در مفاصل درگیر

*محدودیت حرکات مفصلی به علت سفتی مفصل

*تغییر رنگ پوست که ممکن است به صورت رنگ پریدگی، کبودی و قرمزی تغییر کند

*افزایش یا کاهش تعریق

*حساسیت به لمس یا سرما

*آتروفی پوست و بافت زیرجلدی

*براق و صیقلی شدن پوست

*تغییراتی درالگوهای رشد مو و ناخن

*آتروفی عضلانی درصورت عدم درمان و طولانی شدن اختلالات

*پوکی استخوان (استئوپروز) که پس از سه هفته از آسیب اولیه شروع می شود و در طی زمان افزایش می یابد

ممکن است علایم و نشانه ها پس از مدتی به طور خود به خود ازبین روند درحالیکه دیگران حتی پس از چندین ماه یا سال از نشانه های به وجود آمده شکایت دارند.

درمان

اگر تشخیص سریع صورت گیرد و درمان نیز زودتر شروع گردد، اثرات درمانی نیز بیشتر خواهد شد.

درمان ممکن است درارتباط با موارد زیر باشد:

*درمان های دارویی جهت کاهش درد

*تزریق مکرر لیدوکائین در ناحیه دردناک

*توانبخشی (فیزیوتراپی و کاردرمانی)


+ نوشته شده در  چهارشنبه هفدهم خرداد 1391ساعت 22:33  توسط دکتر سامان خوشنود  | 

چربی خون

افزایش چربی خون همراه با بیماریهایی مانند کم کاری تیرویید، بعضی از بیماریهای کبدی و کلیوی ، بیماریهای قند( دیابت) ، نارسایی مزمن کلیه، چاقی، بعضی از عفونتها ، اعتیاد به الکل ، ایدز و … دیده می شود.

همچنین افزایش چربی خون ممکن است علامت بیماری دیگری نبوده و بیمار به صورت اولیه دچار آن شود. برای تشخیص بالا بودن چربی خون، اندازه گیری دو نوع چربی خونی یعنی کلسترول و تری گلیسیرید انجام می شود. در این میان معمولا افزایش کلسترول به عنوان عامل بیماری زای جدیدتری مطرح می شود.

کلسترول انواع مختلفی دارد. افزایش کلسترول با تراکم پایین ( LDL ) منجر به عوارض عروقی به صورت تصلب شرایین ( اترواسکروز) در عروق مختلف می شود که می تواند باعث سکته های قلبی و مغزی شود. از طرف دیگر افزایش کلسترول با تراکم بالا ( HDL ) بر خلاف افزایش LDL عمل کرده و منجر به جلوگیری از عوارض ذکر شده می گردد.

انواع اصلی چربی های موجود درخون :

چربی های اصلی موجود در پلاسما عبارت است از کلسترول و تری گلیسرید که به صورت متصل به پروتئین در پلاسما ( تحت عنوان لیپوپروتئین ها ) در گردش می باشند.

لیپوپروتئین های اصلی عبارت است از :

 شیلومیکرون VLDL, LDL. HDL 

 بیشترین نوع چربی که در خون جابجا می شود تری گلیسرید می باشد که در شبانه روز در حدود ۷۰ تا ۱۵۰ گرم از آن وارد پلاسما شده و خارج می شود. در صورتی که این میزان برای کلسترول ۱ تا ۲ گرم می باشد.

شیلومیکرون بزرگترین لیپوپروتئین می باشد که تری گلیسرید را از روده از طریق مجرای توراسیک به درون سیستم وریدی حمل می کند. در مویرگهای بافت چربی و بافت عضلانی در حدود ۹۰ درصد این تری گلیسرید موجود در شیلومیکرون برداشته می شود.

از هیدرولیز شیلومیکرون اسید چرب و گلیسرول حاصل می شود که بدورن سلولهای چربی و عضلاتت وارد شده و به مصرف انرژِی رسیده و یا ذخیره می شود . مابقی توسط کبد برداشته می شود. VLDL تری گلیسرید تولید شده در داخل بدن را حمل می کند از کبد به مناطق محیطی مانند عضلات .

 VLDL بعد از مدتی به IDL تبدیل می شود و بعد از ۲ تا ۶ ساعت به LDL تبدیل می شود که نیمه عمر آن در خون در حدود ۲ تا ۳ روز خواهد بود. بنابراین عمده ترین منبع LDL ، . VLDL می باشد . در حدود ۷۰ درصد LDL توسط کبد برداشته می شود. قسمت مقدار کمی از آن که البته بسیار مهم هم می باشد توسط ماکروفاز ها برداشته می شود که به دیواره شریانها مهاجرت می کنند و سبب تشکیل پلاکهای اترواسکلروز ی می شوند.

افزایش کلسترول خون می تواند بدلیل افزایش تولید و یا نقص در پاکسازی VLDL و یا افزایش تبدیل VLDL به LDL باشد. افزایش تولید VLDL توسط کبد میتواند ناشی چاقی ، دیابت ، مصرف الکل ، سندروم نفروتیک و یا ناشی از عوامل ژنتیکی باشد .

 

هر وضعیتی که سبب افزایش میزان LDL و کلسترول خون می شود اغلب سبب افزایش سطح تری گلیسرید خون هم می شود. نقص در برداشت LDL می تواند ژنتیکی باشد. گاهی مسائل تغذیه ای هم در این افزایش چربی نقش دارند.

افزایش ۲۵ تا ۴۰ میلی گرم کلسترول از حد نرمال آن می تواند ریسک ابتلا به بیماریهای عروقی قلب را بالا ببرد.

چربی بالای خون به چند گروه می تواند تقسیم بندی شود .

نوع اول:

 در نوع اول آن برداشت تری گلیسرید موجود در شیلومیکرون و VLDL دچار نقص می باشد. در افراد جوان می تواند خود را تشان دهد . در این حالت احتمال پانکراتیت و درد شکمی وجود دارد . وجود گزانتوما در این افراد شایع است. نیز بزرگ شدن کبد و طحال می تواند وجود داشته باشد. مصرف غذای چرب سبب افزایش بروز علایم خواهد شد .

هدف از درمان در این افراد کاهش میزان شیلومیکرون در خون می باشد . همه نوع چربی باید در رژیم غذایی محدود شود.

نوع دوم:

در نوع دوم میزان LDL خون بدلایل مختلفی افزایش می یابد. در این افراد LDL و کلسترول خون بالا می باشد . در این افراد باید با استفاده از رژِیم غذایی و مصرف دارو میزان کلسترول را تحت کنترل درآورد .

نوع سوم:

در نوع سوم میزان VLDL و کلسترول خون بالا است . ( بنابراین میزان تری گلیسرید خون بالا می باشد ) . در این افراد هم باید با استفاده از رژیم غذایی و دارو چربی خون در حد نرمال حفظ شود.

نوع چهارم:

در نوع چهارم میزان تری گلیسرید بالاست . میزان کلسترول نرمال و یا کمی بالاست. این نوع چربی خون معمولا می تواند با اختلال در متبولیسم قند ( مقاومت به انسولین ) و چاقی همراه باشد. رژیم محدودیت مصرف چربی و افزایش مصرف کربوهیدراتها می تواند سبب افزایش سطح چربی باشد. کاهش وزن ، عدم مصرف الکل ونیز رعایت در صرف کربوهیدراتها لازم است.

نوع پنجم:

در نوع پنجم میزان تری گلیسرید بالا ست و علاوه بر آن میزان شیلومیکرون هم بالاست. علایم با مصرف الکل و چربی تشدید می شود . افزایش اسید اوریک ، عدم تحمل گلوکز و چاقی می تواند وجود داشته باشد. خطر اصلی در این افراد پانکراتیت می باشد. رعایت رژیم غذایی ، کاهش وزن و دارو برای کنترل چربی لازم است .

گاهی هم افزایش چربی خون ثانویه به وجود بیماریهای دیگر می باشد. مانند مصرف الکل ، دیابت کنترل نشده ، مشکلات کبدی و مصرف داروها ( مانند استروژنها ، قرص های پیشگیری از بارداری ، رتینوئیدها ، تیازیدها و کورتون) .

 

چگونه چربی خون خود را کاهش دهیم؟

چربی های مواد به دو گروه اشباع شده و اشباع نشده تقسیم می گردند.

چربی های اشباع شده :

( مانند گوشت قرمز سوسیس، کالباس، همبرگر، قلوه، مغز زبان، کره، پنیر، بستنی، شکلات، نارگیل ، کلوچه، پیراشکی و شیر پرچرب) مستقیما چربی خون را افزایش می دهند؛

چربی های اشباع نشده:

 ( مانند روغن زیتون، روغن آفتابگردان، روغن سویا، روغن ذرت و گوشت ماهی، اردک و غاز) اثرشان مانند چربی های اشباع شده نیست و مستقیما چربی خون را افزایش نمی دهند؛ به علاوه چربی های اشباع نشده موجود در ماهی نه تنها خطر انسداد عروق را کاهش می دهد، بلکه به رقیق شدن خون کمک می کنند.

جهت کنترل چربی خون خود موارد زیر را رعایت کنید:الف- مصرف مواد غذائی حاوی چربی های اشباع شده را تا حد ممکن کاهش دهید.

ب – حداقل دوبار در هفته از ماهی ( به صورت کبابی یا پخته ) استفاده نمایید.

ج – حتی الامکان کره نباتی یا مارگارین را جایگزین کره معمولی کنید.د – در هفته بیشتر از سه یا چهار عدد تخم مرغ استفاده نکنید.ه – مرتب ورزش کنید.

و- حداقل چهار تا پنج نوع میوه یا سبزی تازه در وعده غذایی روزانه خود بگنجانید.

 ز- سیگار نکشید.

ح – استرسهای محیطی را تا حد ممکن کاهش دهید.

راهکارهای اصلی جهت کاهش چربی خون :

رعایت نکات زیر به همه بیماران دچار افزایش چربی خون توصیه می شود. بهتر است بدانیم افراد سالم نیز با رعایت این نکات از احتمال هیپرلیپیدمی تا حد زیادی مصون خواهند بود و همه افراد خانواده می توانند از رژیم غذایی ضد افزایش چربی خون سود ببرند:

۱-  انجام ورزش به صورت منظم، حداقل هفته ای سه روز، در کنترل وزن و متعادل نگه داشتن چربی ها خون اثر واضحی دارد. بهترین ورزش پیاده روی ، دوچرخه سواری و شنا است.

۲-  وزن ایده آل حفظ شود و در صورت وجود چاقی، کاهش وزن اکیدا توصیه می شود.

۳- از مصرف الکل و سیگار به شدی پرهیز شود.

 

۴-  توصیه می شود از رژیم غذایی حاوی کم ترین میزان چربی استفاده شود. به خصوص باید از مواد غذایی حاوی کلسترول و چربی های اشباع شده پرهیز نمود. از شیر و فرآورده های لبنی کم چرب و یا بدون چرب استفاده شود . از مصرف کره و خامه خودداری شود. هر گونه چربی گوشت قرمز و همچنین پوست مرغ قبل از پخت جدا شده و دور ریخته شود. از تخم مرغ به صورت محدود استفاده شود. حتی الامکان از سرخ کردن مواد غذایی خودداری شده و مواد غذایی به صورت آب پز و کبابی ، تنوری ( فر) تهیه شود.

مصرف گوشت ماهی با توجه به وجود چربی های مفید در آن توصیه می شود. البته باید توجه داشت که ماهی نیز بهتر است سرخ نشود.

سبزیجات و میوه هایی که حاوی چربی ناچیزی هستند می توانند به صورت آزادانه مورد مصرف قرار گیرند.

مصرف مغزها ( گردو، آجیل) و روغن زیتون می تواند موجب اثر مفیدی در کاهش LDL ( چربی با تراکم پایین ) شود. البته باید توجه داشته باشید که مصرف زیاد و بی رویه این مواد می تواند باعث چاقی شود.

مصرف روغن نباتی جامد باعث افزایش LDL و کاهش HDL شده و بهتر است تا حد امکان از مصرف آن خودداری شود. بر خلاف آن کره های گیاهی ( مارگارین) حاوی استانول ( Stanol ) باعث کاهش LDL می شود .

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه یازدهم خرداد 1391ساعت 14:53  توسط دکتر سامان خوشنود  | 

کم خونی

کم‌خونی

کم خونی اختلال خونی شایعی است که در آن گلبولهای قرمز سالم، به تعداد کافی، برای حمل اکسیژن به بافتهای بدن وجود ندارد و موجب می‌شود که علائمی ایجاد شود.

کم خونی انواع گوناگونی دارد که هر یک علت خاص خود را دارند. کم خونی می‌تواند موقتی و یا طولانی مدت بوده و از فرمهای خفیف تا شدید باشد. خطر ایجاد کم خونی در زنان و کسانی که بیماریهای مزمن دارند بیشتر است.

کم خونی ممکن است با مصرف مکملها و یا با درمانهای تخصصی تر درمان شود. با خوردن غذاهای متنوع و سالم ممکن است بتوانید از بروز برخی انواع کم خونی پیشگیری کنید.

 

علائم کم خونی:

مهمترین علامت کم خونی احساس خستگی زودرس و فرسودگی است. علائم دیگر شامل این موارد است:

    ضعف

    رنگ پریدگی پوست

    ضربان نامنظم یا تند قلب

    کوتاهی نفس

    درد قفسه‌ی سینه

    احساس سبکی در سر و یا سرگیجه خفیف

    مشکلات شناختی

    بی حسی، کرختی یا سردی انتهای اندامها

    سردرد

ممکن است در ابتدا کم خونی آنقدر خفیف باشد که متوجه علائم آن نشوید. اما شدت علائم با پیشرفت کم خونی افزایش می‌یابند.

علل ایجاد کننده‌ی کم خونی

خون از سلولهای خونی و مایعی به نام پلاسما تشکیل شده است. سه نوع سلول خونی در پلاسما شناور هستند.

سلولهای خونی سفید (گلبولهای سفید): این سلولها با عفونتها مبارزه می‌کنند.

پلاکتها: این سلولها به لخته شدن خون پس از ایجاد جراحتها کمک می‌کنند.

سلولهای خونی قرمز (گلبولهای قرمز): این سلولها اکسیژن را از ریه ها به مغز، سایر ارگانهاو بافتها مختلف بدن حمل می‌کنند. بدن شما برای عملکردهای خود به خون حاوی اکسیژن احتیاج دارد.

خون اکسیژن دار کمک می‌کند تا انرژی لازم برای بدن تامین شود و گرمی‌ و رنگ پوست سالم را ایجاد می‌کند. گلبولهای قرمز محتوی هموگلوبین هستند. هموگلوبین یک پروتین حاوی آهن است که عامل ایجاد رنگ قرمز خون است. این ماده عامل اصلی انتقال اکسیژن از ریه ها به سایر نقاط بدن است و دی اکسید کربن را نیز از بافتهای بدن به ریه ها منتقل می‌کند تا در ریه ها از طریق بازدم دفع شوند.

بسیاری از سلولهای خونی از جمله گلبولهای قرمز به صورت مداوم در مغز استخوان تولید می‌شوند. مغز استخوان یک ماده‌ی اسفنجی شکل قرمز رنگ است که درون برخی از استخوانهای بدن وجود دارد.

برای تولید گلبولهای قرمز و هموگلوبین، بدن به مصرف غذاي حاوی پروتئین، ویتامینها و آهن نیاز دارد.

نشانه‌ها

بسیاری از مردم به کم‌خونی تشخیص داده نشده مبتلا هستند و نشانه‌های بیماری مبهم است. اغلب افراد مبتلا به کمخونی از احساس سستی و یا خستگی همیشگی و یا هنگام فعالیت، احساس کسالت عمومی و گهگاهی ناتوانی تمرکز شکایت دارند. افراد مبتلا به شکل‌های شدیدتر کمخونی بیشتر تنگی نفس خود را در هنگام فعالیت بدنی اعلام می‌کنند. شکل خیلی شدید کم‌خونی بدن را وامی‌دارد عارضه موجود را با افزایش برون ده قلب جبران کند که این خود موجب تپش قلب و تعریق می‌گردد و در پایان منجر به نارسایی قلبی می‌شود.

رنگ پریدگی چهره، کمرنگ شدن بستر ناخن در کم‌خونی متوسط تا شدید نشانه خوبی برای تشخیص است ولی همیشه به گونه روشن نیست. سایرعلائم سودمند عبارتند از: التهاب مخاط دهان) و ناخن قاشقی شکل. پایکا(میل به خوردن مواد غیرخوراکی): مانندخوردن خاک، کاغذ، موم، سبزه، ومو که می‌شود نشانه کمبود آهن باشد، با این وجود این حالت در کسانی که کم خونی نداشته باشند نیز دیده می‌شود. کمخونی مزمن در کودکان سبب اختلالات رفتاری می‌شود که نتیجه تکامل نامناسب سیستم عصبی در دوران نوزادی است و در کودکان سنین مدرسه موجب افت تحصیلی می‌شود.

تشخیص

عموماً پزشک آزمایش شمارش کامل خون را جزو آزمایش‌های نخستین برای تشخیص کمخونی، درخواست می‌کند. علاوه بر گزارش شمار گلبولهای قرمز و مقدار هموگلوبین، دستگاه خودکار شمارنده اندازه گلبولهای قرمز را با فلوسیتومتری اندازه می‌گیرد که یک عامل مهم در افتراق میان علل گوناگون کمخونی می‌باشد. آزمایش گسترش(smear) رنگ شده خون در زیر میکروسکوپ نیز سودمند می‌باشد . در کشورهای پیشرفته ۴مؤلفه(شمارش گلبول قرمز، میزان هموگلوبین، میانگین حجم هرگلبول قرمز یاMCV، پهنای گستردگی گلبولهای قرمز یاRDW) اندازه گیری می‌شود و موجب می‌گردد تا مؤلفه‌های هماتوکریت، میانگین هموگلوبین هر گلبول قرمز و میانگین غلظت هموگلوبین هر گلبول قرمز، از راه محاسبه بدست آید و با مقادیر طبیعی برای هر سن و جنسیتی مقابسه می‌شود. برای مردان بالغ هموگلوبین کمتر ازgr/dl۱۳، نشانه کمخونی است و برای زنان بالغ این مقدارgr/dl۱۲ می‌باشد.

 

دلایل کم خونی

سه دلیل اصلی کم‌خونی شامل: هدر رفتن حجم فراوانی از خون(به شکل حاد یا خونریزی شدید و بشکل مزمن به گونه کم کم و تدریجی ولی در مدت زمان طولانی)، ویرانی بیش از حد گلبول‌های قرمز(همولیز)، و سستی و ناتوانی سیستم خونساز(hematopoiesis). کمخونی شایعترین بیماری خونی است. کم‌خونی به علل گوناگون ایجاد می‌شوند.

اندازه گلبولهای قرمز

از راه مرفولوژیک، کم خونی بر پایه اندازه گلبولهای قرمز دسته بندی می‌شود. اندازه گلبول قرمز بر پایه میزان حجم میانه گلبولی یاMCV بیان می‌شود. اگر گلبولها کوچکتر از اندازه طبیعی باشند(کمتراز ۸۰فمتولیتر)، کم خونی میکروسیتیک و اگر اندازه طبیعی داشته باشند(۱۰۰-۸۰فمتولیتر)کم خونی نورموسیتیک، و چنانچه بزرگتر از طبیعی باشند(بیش از۱۰۰فمتولیتر)، کم خونی ماکروسیتیک نامیده می‌شود. این نما بسرعت برخی از علل رایج بروز کم خونی را نشان می‌دهد برای نمونه یک کم خونی میکروسیتیک اغلب حاصل کمبود آهن است. در کار بالینی نخستین كار سنجش مقدارMCV است پس حتی در میان پزشکان پیرو روش کینتیک شکل سلولها همچنان بعنوان یک عنصر مهم در تشخیص باقی مانده‌است.

کم خونی میکروسیتیک

کم خونی میکروسیتیک نخست نتیجه کمبود هموگلوبین است که می‌تواند چند دلیل داشته باشد:

    دشواری در سنتز هِم

    کم خونی کمبود آهن

    کم خونی وابسته به بیماری مزمن(بیشتر بشکل یک کمخونی نورموسیتیک پدیدار می‌شود)

    دشواری در سنتز گلوبین

    دشواری زنجیره آلفا و بتا (تالاسمی)

 

کم خونی کمبود آهن شایعترین گونه کم خونی بوده و علل فراوانی دارد. گلبولهای قرمز در زیر میکروسکوپ، بیشتر هیپوکروم(رنگ پریده) و میکروسیت(کوچک) هستند. کمخونی کمبود آهن بعلت مقدار ناچیز آهن در غذا و یا نبود جذب گوارشی آن برای جبران آهن ازدست رفته در عادت ماهانه و یا بیماری است. آهن یک قسمت اصلی در ترکیب هموگلوبین است و کمبود آن سبب کاهش ورود هموگلوبین بداخل گلبول قرمز می‌شود. در ایالات متحده، ۲۰٪ زنان در سنین باروری در مقایسه با ۲٪ مردان بالغ، به کمخونی کمبود آهن دچار هستند. علت اصلی کمخونی کمبود آهن در زنان هدر رفتن خون در زمان عادت ماهانه می‌باشد. کمبود آهن بدون کم خونی در دختران نوجوان سبب پائین افتادن کیفیت تحصیلی و ضریب هوشی می‌شود.

 

    کمبود آهن شایعترین حالت کمبود یک عنصر بایسته در سراسر جهان می‌باشد. کمبود آهن گهگاهی سبب زخم غیرطبیعی گوشه لب می‌شود.

کمخونی کمبود آهن همچنین می‌تواند بعلت زخمهای خونریزی دهنده دستگاه گوارش باشد. آزمایش خون پنهان در مدفوع(Fecal occult blood test)، آندوسکوپی قسمت بالایی دستگاه گوارش، آندوسکوپی قسمت زیرین دستگاه گوارش (کولونوسکوپی]]) باید برای تشخیص زخمهای خونریزی دهنده صورت گیرد. در زنان یائسه و مردان، احتمال اینکه خونریزی دستگاه گوارش بعلت پولیپ کولون ویا سرطان کولورکتال باشد، خیلی بیشتر است.

کم خونی نورموسیتیک

 

کم خونی نورموسیتیک وقتی است که هموگلوبین کاهش یافته ولی اندازه گلبولهای قرمز طبیعی است (MCV طبیعی). علل آن عبارتنداز:

    خونریزی شدید یا هدر شدن شدید خون

    کم خونی وابسته به بیماری مزمن

    کم‌خونی آپلاستیک (نارسائی مغز استخوان)

    کم خونی همولیتیک

 

کم خونی ماکروسیتیک

    کم خونی مگالوبلاستیک: شایعترین نوع کم خونی ماکروسیتیک است که به کمبود ویتامین B۱۲ یا اسیدفولیک یا هردو مربوط می‌شود. کمبود فولات یا ویتامینB۱۲ می‌تواند به سوءهاضمه مربوط باشد. کمبود فولات طبیعتاً عوارض عصبی ایجاد نمی‌کند ولی کمبود ویتامینB۱۲، چنین می‌کند.

    کم خونی ماکروسیتیک: بعلت برداشتن قسمت عملیاتی معده همانند عمل جراحی بای پاس معده و کاهش جذب فولات و ویتامینB۱۲ می‌شود رخ دهد. بنابراین پزشک معالج باید مراقب بروز کمخونی به‌دنبال اینگونه اعمال جراحی باشد.

    اعتیاد به الکل که سبب بزرگتر شدن گلبولهای قرمز می‌شود و گاه کمخونی بهمراه دارد.

 

افزون بر نشانه‌ها غیراختصاصی کم خونی، شاخص‌های ویژه کمبود ویتامینB۱۲ شامل نوروپاتی محیطی و ویرانی مرکب تحت حاد نخاع شوکی بهمراه دشواری‌های توازن قسمت خلفی ستون فقرات است. دیگر نشانه‌ها مشتمل بر زبان قرمز و نرم و التهاب زبان کوچک می‌باشد. درمان کمخونی بعلت نقصان

    کم خونی همولیتیک یک دسته نشانه‌ها مانند یرقان و افزایش میزان لاکتات دهیدروژناز با علل نهفته انبوه را با خود بهمراه دارد. این بیماری می‌تواند اتوایمیون، ایمیون، ژنتیکی و یا دستکاری فیزیکی همانند جراحی قلب باشد.

      اسفروسیتوز ارثی یک آسیب ارثی است که سبب آسیب دیدگی غشاء گلبولهای قرمز می‌شود که برآیند اینکه سلول جدا شده و بدست طحال نابود می‌شود. این امر مایه کاهش شمار گلبولهای قرمز درگردش خون شده و درنتیجه کم خونی ایجاد می‌شود.

    کم‌خونی داسی‌شکل یک بیماری ارثی است که بعلت وجود ژن هموگلوبینS هموزیگوت ایجاد می‌شود.

    کم خونی پرنیسیوز یک شکل از کم خونی مگالوبلاستیک است که به کمبود ویتامینB۱۲ بواسطه اختلال در جذب آن، مربوط می‌باشد

    کم خونی میلوفتیزیک یک نوع شدید از کم خونی است که بعلت جایگزین شدن مغز استخوان با مواد دیگر همانند تومورها یا گرانولوماهای بدخیم بوجود می‌آید.

کم خونی در دوران بارداری

در ایالات متحده، ۲۰٪ زنانی که در سنین باروری هستند، دچار کم خونی می‌باشند. اغلب بانوان نشانه‌های بیماری را به فشارهای زندگی روزمره ربط می‌دهند. دشواری‌های احتمالی که دامنگیر جنین می‌شود، زایش زودهنگام(نوزاد نارس)، مرگ داخل رحمی، پارگی کیسه آب و عفونت می‌باشد. زنان بالغ به طور متوسط روزی ۲میلیگرم آهن از دست می‌دهند. بنابراین یک بانوی باردار باید مقدار همانندی آهن از راه غذا دریافت کند تا کمبود جبران شود. بعلاوه زنان در دوران بارداری حدود۵۰۰میلی گرم آهن از دست می‌دهند درحالیکه میزان از دست رفتن آهن در عادت ماهانه۴ تا۱۰۰ میلی گرم است. پیامدهای احتمالی برای مادر دربرگیرنده نشانه‌ها قلبی – عروقی، کاهش قدرت بدنی و نیروهای عقلانی، کاهش عملکرد سیستم ایمنی بدن، خستگی، کاهش اندوخته خون محیطی، و افزایش نیاز به تزریق خون در دوران پس از زایمان است.

درمان کم خونی

درمانهای متفاوتی برای کم‌خونی هست که بر پایه شدت بیماری و عامل ایجاد کننده آن قرار دارد. کمبود آهن بخاطر تهیدستی غذایی در بالغین فاقد عادت ماهانه(زنان یائسه و مردان)، گاهی دیده می‌شود. درتشخیص کمبود آهن، لازم است یک جستجو برای علل احتمالی از دست رفتن آهن صورت گیرد همانند خونریزی دستگاه گوارش از زخم‌های گوارشی و یا از سرطان کولون. کمبود آهن خفیف تا میانه با تجویز آهن بشکل فروس سولفات و یا فروس گلوکونات درمان می شود. مصرف ویتامین ث مایه افزایش جذب آهن می‌شود.

 

تجویز ویتامین خوراکی(اسید فولیک) و یا تزریقی زیرجلدی سیانو کوبالامین(ویتامینB12)، کمبودهای مربوطه را درمان می‌نماید. در کمخونی وابسته به بیماری مزمن، کمخونی مربوط به شیمی درمانی، یا یک کمخونی مربوط به بیماری کلیه، برخی پزشکان معالج با تجویز پروتئین اریتروپوئیتین نوترکیب کوشش در تحریک کردن فرآوری گلبول قرمز دارند. در موارد کمخونی شدید ویا خونریزی در حال پیشرفت، تزریق خون ممکن است لازم باشد.

تزریق خون برای درمان کم خونی

پزشکان عموماً می‌کوشند حتی المقدور خون برای بیمار تجویز نکنند، زیرا عوارض انتقال خون در بیماران زیاد است.

 

+ نوشته شده در  سه شنبه نهم خرداد 1391ساعت 0:56  توسط دکتر سامان خوشنود  | 

کم کاری تیروئید

کم‌کاری تیروئید

هیپو تیروئیدی Hypothyroidism یا کم‌کاری غده تیروئید در بین بیماری‌های غدد درون ریز شایع‌ترین بیماری پس از دیابت می‌باشد. به زبان ساده این بیماری هنگامی ایجاد می‌شود که غده تیروئید نتواند به اندازه نیاز بدن هورمون تولید کند. هورمون غده تیروئید تری یدوتیرونین (T3) و تیروکسین (T4) است. این هورمونها وظیفه تنظیم مصرف انرژی، تولید گرما و تسهیل رشد در بدن را برعهده دارند. بیماری در زنان سه برابر شایع‌تر از مردان است.

علائم بالینی

ضعف و خستگی، خواب‌آلودگی، پوست خشک، خشن و سرد، عدم تحمل به سرما، کاهش تعریق، برادی کاردی یا کندتپشی، زبان بزرگ، ادم (ورم) صورت (میکسدم)، فراموشکاری، یبوست، افزایش وزن، اختلالات قاعدگی، سقطهای مکرر، تاخیر در رفلکسها، کم‌خونی و درد مفاصل و عضلات. بیماری در بالغین سیر کندی دارد و تدریجی است.

اگر هیپوتیروئیدی در دوران نوزادی به سرعت تشخیص و درمان نشود ممکن است عقب‌ماندگی رشد جسمی یا آسیب ذهنی (کرتینیسم) اتفاق بیفتد. معروفترین علامت هیپوتیروئیدی در نوزادی بزرگی زبان، هیپوتونی (کم بودن فعالیت و تحرک) و دیر بسته شدن فونتانلها (ملاج سر) می‌باشد.

کم‌کاری مادرزادی تیروئید در نوزادان

کم‌کاری مادرزادی تیروئید در نوزادان می‌تواند باعث ایجاد عقب‌ماندگی‌های ذهنی شود. در صورتی که این عقب‌ماندگی ایجاد شود، دیگر قابل درمان نخواهد بود. امروزه در بیشتر کشورهای پیشرفته، برای تشخیص زودرس کم‌کاری مادرزادی تیروئید، برنامهٔ غربالگری در نوزادان اجرا می‌شود. این کار از طریق گرفتن چند قطره خون از پاشنه پای نوزاد، در فاصله روزهای سوم تا پنجم تولد انجام می‌شود.[۱]

 

در صورتی که کم‌کاری مادرزادی تیروئید، تشخیص داده نشود می‌تواند عوارض زیر را ایجاد کند :

    عقب‌ماندگی ذهنی

    کوتاهی قد

    ناشنوایی

    لالی

    بعضی از بیماری‌های مغری و عصبی

                                                                                                                                                     علت‌های ایجاد کننده بیماری

    هیپوتیروئیدی اولیه

    برداشتن تیروئید با جراحی (مثلا در گواتر شدید یا سرطان تیروئید)

    کمبود ید، که در این مورد غده تیروئید بزرگ می‌شود (گواتر)

    استفاده از ید رادیواکتیو یا داروهای ضد تیروئید برای درمان سایر بیماری‌های تیروئید

    مصرف داروهایی مانند لیتیوم

    دوز بالای ید و آمیودارون

    التهاب تیروئیدی تحت حاد

    هیپوتیروئیدی خود ایمنی (تیروئیدیت هاشیموتو)

    هیپوتیروئیدی ثانویه، که ناشی از کم‌کاری غده هیپوفیز است.

تشخیص و درمان

تشخیص قطعی با اندازه‌گیری سطح هورمون‌های تیروئید در خون می‌باشد. بیمار هیپوتیروئیدی با TSH بالا و FreeT4 پایین تشخیص داده می شود. برای تشخیص دقیق‌تر سطح TSH خون نیز اندازه‌گیری می‌شود. در هیپوتیروئیدی اولیه هیپوفیز در پاسخ به کاهش سطح هورمون‌های تیروئید، مقدار بالایی از TSH را ترشح می‌کند.

درمان معمولاً مصرف مادام‌العمر قرص لووتیروکسین سدیم است که نتایج رضایت بخشی دارد. نیمه عمر لووتیروکسین ٧ روز است و در بافت ها به T3 تبدیل می شود و سطح مناسبی از T3 که هورمون فعالتری می باشد ایجاد می کند.

 

+ نوشته شده در  شنبه ششم خرداد 1391ساعت 21:37  توسط دکتر سامان خوشنود  | 

پرکاری تیروئید

                    پرکاری تیروئید

         

 

تیروئید چیست؟

تیروئید یک غده شبیه بال پروانه است که جلوی گردن و زیر سیب آدم قرار گرفته است. این غده هورمون تیروکسین (T4) و تری یدو تیرونین (T3) تولید و به داخل خون ترشح می کند. این هورمون ها سرعت کار و تولید انرژی را در بدن عهده دار هستند

 نکاتی درباره پر کاری تیروئید

تیروئید افراد سالم به میزان کافی هورمون می سازد و در اعمال مهم بدن اثر می گذارد. این هورمونها سوخت و ساز بدن را از جمله آنکه چه مقدار کالری مصرف کنیم، چه مقدار احساس گرما کنیم و وزن ما را تنظیم میکنند، در بعضی اعضاء نیز اثرات اختصاصی دارد مانند قلب که در اثر این هورمونها تندتر می زند. پر کاری تیروئید حالتی است که باعث می شود مقدار زیادی هورمون به بافتهای بدن برسد. علل متفاوتی برای پر کاری تیروئید وجود دارد اما علائم و نشانه های آن مشابه است. به علت افزایش سوخت و ساز بدن بیماران احساس گرمای بیشتری می کنند و اغلب با وجود مصرف غذای زیاد کاهش وزن دارند. بعضی از بیماران دچار افزایش وزن می شوند که علت آن افزایش بیش از حد اشتها می باشد. بیماران احساس خستگی می کنند و دچار اختلال خواب می شوند. لرزش دستها، نامنظم شدن و تند شدن ضربان قلب نیز ایجاد می شود. بیماران ممکن است زود رنج و به آسانی آشفته شوند. وقتی پر کاری تیروئید خیلی شدید باشد، بیماران از تنفس کوتاه ، درد سینه و ضعف عضلات زجر می کشند. بعضی علائم بسیار نادر هستند مثل استفراغ، خارش، نارسائی قلب، سکته مغزی و یا حتی بیماری روانی .

علل پر کاری تیروئید

1. نسج تیروئید ممکن است فعالیت بیش از حد داشته باشد و تولید هورمون زیاد شود که به این شکل بیمار گریوز یا گواتر سمی منتشر گویند.

2. یک یا چند توده در تیروئید افزایش فعالیت پیدا می کنند . اگر توده یک عدد باشد گره سمی خودکار نامیده می شود. چندین توده گواتر سمی چند گره ای نامیده می شود.

3. غده تیروئید ممکن است دچار التهاب شود که تیروئیدیت نامیده می شود و باعث آزاد شدن هورمون تیروئید ذخیره در تیروئید و پر کاری تیروئید شود که برای چند هفته تا چند ماه طول می کشد.

4. مصرف بیش از حد هورمون تیروئید موجب علائم پر کاری تیروئید می شود.

5. بعضی داروها مانند آمبودارون و محلول لوگول حاوی مقدار زیاد ید هستند که تیروئید جهت تولید هورمون از آن استفاده می کند. مصرف این دارو ها در بعضی از افراد با ایجاد پر کاری همراه است.

 

علائم و نشانه های پر کاری تیروئید

 

1. افزایش تعداد ضربان قلب

2. افزایش خفیف فشار خون

3. تحریک پذیر بودن

4. افزایش تعریق

5. ضعف عضلات به خصوص در ناحیه شانه، لگن و ران ها

6. لرزش دستها

7. کاهش وزن علی رغم اشتهای خوب

8. ریزش مو

9. جدا شدن ناخن از بستر

10. تورم نوک انگشتان(چماقی شدن)

11. کشیده شدن پلک بالا به سمت بالا

12. تغییر در ضخامت پوست

13. افزایش حرکات دستگاه گوارش

14. گواتر یا بزرگی تیروئید

15.  افزایش تعداد دفعات قاعدگی یا افزایش حجم خونریزی

16. بزرگ شدن پستان در آقایان

17. ضخیم شدن پوست در جلوی استخوان ساق پا

18. برجسته شدن چشم ها

 

بیشتر این علائم با درمان پر کاری تیروئید طبیعی می شوند و سایر نشانه ها به درمان جداگانه نیاز دارند.

 

اگزوفتالمی

 

پرکاری تیروئید می تواند باعث کشیده شدن پلک فوقانی به طرف بالا و نگاه خیره گردد و نیز باعث بیرون زدگی یک یا هر دو چشم از حدقه شود. این حال به عنوان اگزوفتالمی شناخته می شود و می تواند سبب کاهش کنترل عضلات، دو بینی و به ندرت کاهش دید شود. بیشتر موارد احتیاج به درمان ندارند. اما بعضی بیماران ممکن است نیاز به مراجعه به چشم پزشک و درمان اختصاصی داشته باشند. درمان های اختصاصی شامل تجویز کورتون، یا جراحی می باشند.

 

آزمایشهای تشخیصی برای پرکاری تیروئید

 

1. تاریخچه بیماری و معاینه بالینی برهمه مقدم است

2. اندازه گیری هورمون تیروئید، تیروتروپین و آنتی بادی های تحریک کننده تیروئید موجود در خون برای تایید تشخیص بکار می رود .

3. ارزیابی ساختمان و عملکرد غده تیروئید با استفاده از تجویز مقدار کم ید رادیواکتیو،

4. اندازه گیری تیروتروپین یا هورمون تحریک کننده تیروئید(TSH ) که از هیپوفیز ترشح می شود و کنترل کننده کار تیروئید می باشد. در پرکاری تیروئید مقدار این هورمون در خون کم می شود.

 

درمان

هدف از درمان طبیعی کردن سطح هورمون های تیروئید می باشد . در بیمارانی که علت پر کاری تیروئید مصرف زیاد هورمون می باشد باید دوز دارو تنظیم شود. در کسانی که علت بیماری التهاب تیروئید می باشد چون بیماری خود محدود شونده است نیاز به درمان اضافه ندارد. در مواردی که علت پرکاری تیروئید بیماری گریوز یا گواتر مولتی ندولر یا گواتر گره ای منفرد سمی باشد درمان شامل یکی از موارد زیر می باشد:

1. داروهای ضد تیروئید خوراکی که شامل متی مازول که برای بیماران با بیماری گریوز به مدت طولانی و برای علل دیگر پرکاری تیروئید به مدت کوتاه مورد استفاده قرار می گیرد . بامقدار مناسب دارو کنترل پرکاری تیروئید در عرض چند هفته میسر است.این داروها عوارض جانبی نیز دارند از جمله بثورات پوستی، خارش، تب و بندرت التهاب کبد یا کاهش گلبول های سفید خون . بیماران باید جهت شناخت این عوارض آموزش داده شوند و اگر دچار زردی پوست و کهیر یا خارش شدید ،‌ تب بالا یا گلو درد شدید شدند، باید از داروها را قطع نموده به پزشک خود مراجعه کنند.

با قطع داروی ضد تیروئید احتمال برگشت پر کاری تیروئید وجود دارد.

2. ید رادیو اکتیو باعث از کار افتادن گواتر یا کوچک شدن گره های سمی که تولید کننده هورمون تیروئید می باشند، می گردد. این درمان بدون خطر است و در بالغین با پر کاری تیروئید بطور گسترده استفاده می شود. اشعه تولید شده توسط این مقدار ید باعث تخریب سلولهای تیروئید می شود، ولی به علت آنکه غلظت آن در تیروئید بیش از نقاط دیگر است، اشعه تولید شده توسط این مقدار ید باعث تخریب سلولهای تیروئید می شود، ولی به علت آنکه غلظت آن در تیروئید بیش از نقاط دیگر است اشعه به سایر نقاط بدن آسیب نمی رساند. ید رادیو اکتیو بطور خوراکی به بیمار سر پایی تجویز می شود. با اینکه مقدار زیادی از فعالیت ماده رادیو اکتیو ظرف مدت چند روز از بدن خارج می شود، اثرات آن روی غده تیروئید ممکن است ظرف یک تا سه ماه طول بکشد. عارضه جانبی این درمان کم کاری تیروئید می باشد. مدارکی وجود ندارد که این درمان باعث ایجاد سرطان در تیروئید یا دیگر قسمتهای بدن شود. در زنان ایجاد نازائی نمی کند. امروزه در بسیاری از مراکز دنیا تجویز ید رادیو اکتیو برای درمان پرکاری تیروئید در نوجوانان نیز استفاده می شود.

3. جراحی تیروئید یک درمان دائمی دیگر بر ای پرکاری تیروئید است. امروزه این درمان کمتر توصیه می شود زیرا نیاز به بستری شدن در بیمارستان دارد و ایجاد مشکلات پس از جراحی از جمله ایجاد بدشکلی در گردن می شود. بعلاوه در موارد نادری ممکن است باعث صدمه به ساختمانهای نزدیک به تیروئید در گردن شود. عارضه دیگر کم کاری تیروئید می باشد که این عارضه براحتی با قرص لووتیروکسین که عارضه جانبی ندارد برای تمام عمر قابل کنترل است.

4. داروهایی مانند پروپرانول برای تسکین علائم پرکاری تیروئید به کار می رود تا سایر درمانها اثر خود را بگذارند.

 

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه سوم خرداد 1391ساعت 22:56  توسط دکتر سامان خوشنود  | 

فشار خون بالا

زیادی فشار خون

Hypertension

زیادی فشار خون، پرفشاری خون یا فشار خون بالا، عارضه‌ای است که در آن فشار خون به طور مزمن بالاتر از حد طبیعی است. در گذشته به آن پرفشاری شریانی (arterial hypertension) گفته می‌شد.

    طبق تعریف فشار خون بالا به افزایش فشار خون سیستولی به بالاتر یا مساوی ۱۴۰ میلیمتر جیوه، فشار خون دیاستولی به بالاتر یا مساوی ۹۰ میلیمتر جیوه و یا یکی از هر دو اطلاق می‌شود[۱].

شیوع

    در آمریکا در حدود ۶۵ میلیون نفر به فشار خون مبتلا هستند. تنها حدود ۷۰ درصد از این افراد از بیماری خود آگاه هستند، فقط ۵۹٪ آنها درمان می‌شوند و تنها ۳۴٪ به نحو مطلوب فشار خونشان کنترل می‌شود.

عوامل خطر ایجاد فشار خون

    نژاد: فشار خون در سیاه‌پوستان (۳۲٪) شایعتر از سفیدپوستان (۲۳ ٪)است و میزان عوارض و مرگ و میر هم در سیاه پوستان بیشتر است [۳].

    جنس مذکر

    مصرف سیگار

    افزایش سن

    زمینه ارثی

    چربی خون بالا

    چاقی

    بیماریهای مزمن کلیوی

    دیابت

طبقه‌بندی پرفشاری خون در بالغین

در هفتمین اجلاس JNC که در سال ۲۰۰۳ برگزار شد پرفشاری خون در بالغین بالاتراز ۱۸ سال اینگونه تقسیم بندی شد[۴]:

۱. طبیعی:

    فشار خون سیستولی کمتراز ۱۲۰ میلیمتر جیوه و دیاستولی کمتر از ۸۰ میلیمتر جیوه

۲. مرحله قبل از پرفشاری خون

    فشار خون سیستولی بین ۱۲۰ تا ۱۳۹ میلیمتر جیوه و دیاستولی بین ۸۰ تا ۸۹ میلیمتر جیوه

۳. زیادی فشار خون مرحله اول

فشار خون سیستولی بین ۱۴۰ تا ۱۵۹ میلیمتر جیوه و دیاستولی بین ۹۰ تا ۹۹ میلیمتر جیوه

۴. مرحله دوم

    فشار خون سیستولی بیشتر یا مساوی ۱۶۰ میلیمتر جیوه و دیاستولی بیشتر یا مساوی ۱۰۰ میلیمتر جیوه

 

تقسیم بندی

پرفشاری خون به دو دسته کلی اولیه و ثانویه تقسیم می‌شود.۹۵٪ از افراد دارای پرفشاری خون اولیه هستند و فقط ۵٪ از نوع ثانویه می‌باشند.

پرفشاری اولیه

پرفشاری اولیه و یا پرفشاری اساسی (Essential hypertension) به معنای آن است که دلیل پزشکی مشخصی برای ایجاد این بیماری پیدا نشده‌است.

پرفشاری ثانویه

پرفشاری ثانویه (secondary hypertension) به معنای آن است که فشار خون بالا ناشی از یا ثانویه به عارضه‌ای دیگر، است[۵]. این نوع پرفشاری ناگهانی ایجاد می شود و نسبت به نوع اولیه، فشار خون شدیدتری را سبب می شود. شرایط گوناگون و مصرف داروهای مختلف می توانند منتهی به فشار خون بالا شوند که عبارت هستند از:

 

    مشکلات کلیوی و غده فوق کلیه : پارانشیم کلیه (مانند گلومرولونفریت‌مزمن، پیلونفریت، بیماری‌های بافت همبندی، بیماری کلیه پلی کیستیک و اوروپاتی‌های انسدادی)، بیماریهای عروق کلیوی (renovascular disease)، فئوکروموسیتوما، سندروم کوشینگ، آلدسترونیسم اولیه، هیپرپلازی مادرزادی آدرنال، هیپرتیروییدی، کوارکتاسیون آئورت

    نقص مادرزادی قلب

    داروهای خاصی مانند داروهای جلوگیری از بارداری، داروهای ضد احتقان، داروهای مُسکنی غیر مجاز و برخی داروهای تجویزی دیگر.

   

بررسی‌های تشخیصی

در بررسی‌های اولیه بیمار ۳ هدف اصلی دنبال می‌شود[۶]:

    اثبات و تعیین مرحله پرفشاری خون

    رد علت‌های ثانویه در ایجاد پرفشاری خون

    بررسی میزان خطر بیماری‌های قلبی-عروقی و جستجو جهت یافتن ریسک فاکتورها و صدمه به اعضای حیاتی بدن

 

تست‌های آزمایشگاهی

۱. تست‌های معمول و روتین این گروه از آزمایش‌ها در تمام بیماران انجام می‌شود و عبارتند از[۷]:

    سطح قند ناشتای سرم

    کلسترول توتال

    کلسترول LDL

    کلسترول HDL

    سطح تری گلسیرید ناشتا

    پتاسیم سرم

    اوریک اسید سرم

    کراتینین سرم

    کلیرانس کراتینین

    هموگلوبین و هماتوکریت

    آزمایش ادرار برای تعیین میکروآلبومینوری (microalbuminuria) از طریق نوار ادراری (dipstick)

 

۲. تست‌های انتخابی این دسته از آزمون‌ها در مواقع لزوم و به صلاحدید پزشک انجام می‌شود و عبارتند از:

اکوکاردیوگرافی

    سونوگرافی شریان کاروتید

    بررسی کمی پروتیین ادراری (Quantitative proteinuria) در صورت مثبت شدن پروتئین در نوار ادراری

    تعیین اندکس فشارخون مچ پا-براکیال (Ankle-brachial BP Index)

    معاینه ته چشم (فوندوسکوپی)

    تست تحمل گلوکز اگر سطح گلوکز پلاسما بیش از ۱۰۰ میلیگرم در دسی لیتر باشد

    مونیتورینگ ۲۴ ساعته فشار خون در منزل

    اندازه‌گیری سرعت موج ضربان (Pulse wave velocity)

 

۳. تست‌های تکمیلی

    بررسی جهت یافتن صدمات مغزی، قلبی و عروقی در فشار خون‌های عارضه دار

    جستجو جهت یافتن علت‌های ثانویه فشار خون وقتی که در شرح حال و معاینه فیزیکی و تست‌های روتین نکته‌های عیر معمول یافت شده باشد. این دسته از تست‌ها عبارتند از[۹]:

    سطح رنین در سرم یا ادرار

    سطح آلدوسترون در سرم یا ادرار

    سطح کورتیکواسترویید‌ها در سرم یا ادرار

    سطح کاتکل آمین‌ها در سرم یا ادرار

    سرخرگ‌نگاری (آرتریوگرافی)

    سونوگرافی کلیه و آدرنال

    سی‌تی اسکن

    ام‌آرآی

 

نشانه‌های احتمال افزایش فشار خون ثانویه

 

    شروع فشار خون بالا قبل از ۲۰ سالگی یا بعد از سن ۵۰ سالگی

    حملات گرگرفتگی

    نبض تند

    عدم تحمل به گرما

    سطوح خیلی بالای فشار خون (بالاتر از 80/120 mmHg)

    صدمه به چشمها، کلیه ها؛ یا قلب

    سطح پایین پتاسیم در خون

    صدای همهمه بلند در شکم (موسوم به برویی)

    سابقه خانوادگی بیماری کلیوی

    پاسخ ناکافی به درمانی که معمولاً باید موثر باشد

 

درمان

اصول کلی توصیه‌ها در کاهش فشار خون و حملات قلبی عروقی به قرار زیر است

    کاهش وزن اگر اضافه وزن دارید

    کاهش میزان مصرف الکل (حداکثر ۳۰ میلی لیتر در روز که تقریبا برابر ۷۲۰ میلیلیتر آبجو، ۳۰۰ میلی لیتر شراب، ۶۰ میلی لیتر ویسکی برای مردان و ۱۵ میلی لیتر الکل در روز برای زنان)

    ورزش‌های هوازی (۳۰ تا ۴۵ دقیقه در اکثر روزهای هفته)

    کاهش مصرف سدیم روزانه به کمتر از ۱۰۰ میلی مول در روز (۲، ۴ گرم سدیم یا ۶ گرم کلرید سدیم)

    مصرف کافی پتاسیم (حدود ۹۰ میلی مول در روز)

    قطع مصرف سیگار

    کاهش میزان مصرف چربی‌های اشباع شده و کلسترول

 

درمان دارویی داروهای مقابله با افزایش فشار خون به چهار دسته کلی تقسیم می‌شوند:

۱. داروهای ادرارآور مانند تیازیدها، تریامترن اچ و فورزماید

۲. فلج‌کننده‌های سمپاتیک مانند داروهای بلوک‌کننده بتا (آتنولول) یا آلفابلوکرها (پرازوسین)

۳. شل‌کننده‌های رگ‌ها مانند بلوک‌کننده کانال کلسیم (نیفدیپین)

4. مهارکننده‌های آنزیم مبدل آنژیوتانسین(ACE) یا بلوک‌کننده‌های آنژیوتانسین مانند انالاپریل، کاپتوپریل و لوزارتان

 

+ نوشته شده در  سه شنبه دوم خرداد 1391ساعت 23:22  توسط دکتر سامان خوشنود  | 

اسهال

اسهال

اِسهال بیماری خطرناکی است و یکی از عوامل مهم مرگ و میر کودکان زیر ۵ سال می‌باشد. مهمترین علّت مرگ ومیر ناشی از اسهال از دست دادن آب و املاح بدن است. اسهال همچنین یکی از عوامل مهم تأخیر رشد جسمی در کودکان، سوء تغذیه و مستعد شدن در برابر سایر بیماریها است.

به دفع سه بار یا بیشتر مدفوع آبکی و یا شل در شبانه روز یا دفع مدفوع به بیش از ۲۰۰ گرم در روز (در کودکان)، اسهال می‌گویند. شیر خواری که فقط از شیر مادر تغذیه می‌شود، مدفوع نرمتر از حد عادی دارد و ممکن است روزانه، چندین بار مدفوع نرم و نیمه آبکی دفع نماید که طبیعی است. در این شیر خواران، اسهال به افزایش تعداد دفعات دفع و آبکی بودن مدفوع، بطوری که با دیگر مواقع فرق داشته باشد، گفته می‌شود. شایعترین گروه سنی ۲ تا ۵ سالگی بوده‌است.

 

اسهال ترشحی

به طور طبیعی حجم زیادی از آب به داخل رودهٔ کوچک ترشح می‌شود، اما حجم بیشتر این آب ترشح شده دوباره توسط دیوارهٔ رودهٔ کوچک قبل از رسیدن به رودهٔ بزرگ بازجذب می‌شود. اسهال ترشحی زمانی رخ می‌دهد، که درآن ترشح به درون لومن روده بیشتر از بازجذب در دیوارهٔ روده رخ دهد یا از باز‌جذب مواد ترشحی، توسط دیوارهٔ روده جلوگیری به عمل آید. از شایع‌ترین علل این نوع اسهال، توکسین ویبریو کلرا است، که ترشح آنیون‌ها، به خصوص کلر را تحریک می‌کند، لذا برای نگه داشتن تعادل الکتریکی، یون سدیم به همراه آب دفع می‌شود. در این نوع از اسهال، اسمولاریتهٔ ترشحات روده‌ای با پلاسما برابر است و با ناشتا بودن، اسهال ادامه می‌یابد.

اسهال اسموتیک

بازجذب آب در روده‌‌‌، به بازجذب کافی مواد محلول در روده بستگی دارد. اگر میزان مواد محلول در لومن روده افزایش یابد، این مواد محلول اضافی بازجذب نشده و به دنبال آن، آب هم بازجذب نمی‌شود و در نهایت اسهال پدید می‌آید. اسهال اسموتیک تحت شرایط دو وضعیت زیر ایجاد می‌شود:

 

    وجود مواد اسموتیک (موادی با خاصیت بازجذب کم) در روده مانند مانیتول، سوربیتول، سولفات منیزیم و ...

    سوءجذب، ناتوانی در بازجذب بیکربنات از شایع‌ترین علل اسهال ناشی از سوءجذب می‌باشد، مثال بارز عدم تحمل لاکتوز ناشی از نقص آنزیم لاکتاز موجود در حاشیه مسواکی دیوارهٔ روده می‌باشد در اثر نقص این آنزیم، لاکتوز، به گلوکز و گالاکتوز جهت بازجذب هیدرولیز نمی‌شود، بنابراین لاکتوز اسموتیک در لومن روده باقی خواهد ماند؛ این لاکتوز بازجذب نشده آب را نیز در لومن روده با خود نگه داشته و اسهال را پدید می‌آورد. این نوع از اسهال با ناشتا بودن و یا قطع مصرف مواد اسموتیک متوقف می‌شود.

 

اسهال التهابی و عفونی

 

. عوامل بیماریزای شایع در ارتباط با اسهال عفونی شامل باکتری‌ها: سالمونلا، اشرشیاکلای، کامپیلو‌باکتر ویروس‌ها: روتاویروس‌ها، کروناویروس‌ها، پاروویروس‌ها، نوروویروس‌ها تک‌یاخته‌ها: کوکسیدیا، کریپتوسپوریوم، ژیاردیا

پیشگیری

۱ - تغذیه با شیر مادر پروتئینهای موجود در شیر مادر به مقاومت بدن در مقابل اسهال و سایر بیماریها کمک می‌کند.کودکی که با شیر مادر تغذیه می‌شود کمتر به اسهال مبتلا می‌شود ودر صورت ابتلا شدت بیماری کمتر است. استفاده از شیشه، سر پستانک و یا پستانک به دلیل احتمال آلودگی، می‌تواند موجب بروز اسهال گردد. بنابراین اگر برای تغذیه کودک از شیر خشک یا شیر گاو بهتر است از فنجان یا قاشق استفاده شود. در شش ماهه دوم زندگی و پس از شروع غذای کمکی، خطرابتلا به اسهال شدید و مرگ بر اثر اسهال کاهش می‌یابد.

۲ - رعایت بهداشت در هنگام تهیه و خوراندن غذای کودک قبل از غذا دادن به کودک، دستهای خود را با آب و صابون بشویید. غذای کودک را خوب بپزید و حتی الامکان غذای کودک را تازه تهیه کنید. غذای اضافی را در یخچال نگه داریدو قبل از مصرف، آن را کاملا گرم نمایید.

۳ - استفاده از توالت بهداشتی ورود میکروب موجود در مدفوع به دهان، باعث اسهال می‌شود، بنابراین یکی از روشهای پیشگیری، استفاده از توالت بهداشتی است. مدفوع کودکان خردسال، به مراتب آلوده تر از مدفوع بزرگسالان است.بعد از تمیز کردن کودک، دستهای خود را با آب و صابون بشویید.

۴ - استفاده از آب آشامیدنی سالم استفاده از آب آلوده، باعث اسهال می‌شود. آب لوله کشی سالمترین آب آشامیدنی است.در صورت عدم دسترسی، با جوشاندن آب از ابتلا به اسهال پیشگیری کنید.

۵ - دفع صحیح زباله میکروبها توسط مگس پخش می‌شوند.پس مانده‌های غذا و زباله محیط مناسبی برای تجمع مگس‌ها هستند.

۷ - تغذیه مناسب سوء تغذیه کودک، وی را مستعد ابتلاء به اسهال می‌نمایدو همچنین شدت و مدت اسهال در این کودکان بیشتر است. ضمنا توجه به وضعیت تغذیه کودک در دوران ابتلا به اسهال، می تواند از شدت بیماری بکاهدو بهبود وی را تسریع نماید. این تصور که باید تغذیه در جریان اسهال کاهش یابد و یا قطع شود، کاملا نادرست است.

 

شیوع بالاتر اسهال با کشت منفی میکروب نشان میدهد که حداکثر شیوع با اسهالهای ویروسی است و لذا آنتی بیوتیک بی‌فایده‌است.

سه قانون اصلی مراقبت از کودک مبتلا به اسهال

۱) برای پیشگیری از کم‌آبی به کودک بیشتر از قبل مایعات بنوشانید. اگر سن کودک شما زیر شش ماه است افزایش دفعات تغذیه با شیر مادر می‌تواند آب دفع شده از بدن را جبران نماید.

 

اگر سن کودک بالای شش ماه است و تغذیه کمکی دارد، به جز افزایش دفعات شیر دهی از مایعاتی نظیر لعاب برنج، سوپ، دوغ، اآر اس و استفاده نمایید.

استفاده از آب شیرین نظیر آب میوه‌های صنعتی، چای خیلی شیرین و نوشابه‌های گاز دار اسهال را تشدید می‌کند.

۲) به کودک مقدار زیادی غذای مقوی، برای پیشگیری از سوء تغذیه بدهید کودکی که در هنگام اسهال از غذا محروم می‌گردد، به سوء تغذیه دچار و اسهال وی شدیدتر و طولانی تر می‌شود.

با توجه به سن کودک می‌توان از افزایش دفعات شیردهی و مواد غذایی مختلف نظیر سبزی‌ها، حبوبات و غلات، گوشت یا ماهی، تخم مرغ ولبنیات استفاده کرد.

۳) در صورت بروز علائم خطر در کودک، وی را سریعا نزد پزشک ببرید.

۱ - غذای کودک راخوب بپزید تا کاملا له وپخته شود زیرا این نوع غذارا، کودک مبتلا به اسهال، آسانتر هضم می‌کند.

۲ - غذاهای پر حجم مثل میوه‌های پوست نکرده یا میوه‌های سفت وسخت ونیز دانه‌های حبوبات که دیر هضم هستند نباید به کودک داده شوند.

۳ - دفعات تغذیه کودک را، درروز افزایش دهید(۶باردرروز)ولی حجم غذای هروعده را کم کنید.به این ترتیب، کودک به راحتی می‌تواند غذای مصرفی را هضم وجذب نماید.

۴ - برای افزایش انرژی غذای کودک، یک یا دو قاشق چای خوری روغن، به هروعده غذای وی اضافه نمایید.

۵ - سوپهای خیلی رقیق، جای غذای کودک را نمی‌گیرندوفقط برای رفع کمبود مایعات، مفیدند.

علایم خطر در زمان ابتلا به اسهال

اگراسهال کودک در مدت ۳ روز بهبود نیافت ویا یکی از نشانه‌های:

۱ - مدفوع خیلی آبکی

۲ - استفراغ مکرر

۳ - تشنگی شدید

۴ - بی میلی به خوردن ونوشیدن

۵ - تب

۶ - مدفوع همراه با خون بروز کرد، وی را هرچه سریعتر نزد پزشک ببرید.

 

 

   

درمان اسهال

۱) جبران کمبود آب و الکترولیت

۲) رژیم غذایی

۳) مصرف آنتی بیوتیک‌ها در موارد اسهال عفونی

علل و انواع اسهال

۱. عفونتهای مختلف (ویروسی، باکتریایی، انگلی وقارچی)

۲. بیماری‌های التهابی روده (کرون، کولیت اولسر)

۳. اسهال ناشی از سوء جذب (نارسایی پانکراس، کمبود لاکتاز، پس از جراحی‌های گوارشی، بیماری ویپل، اسپروی تروپیکا، غیر تروپیکا و غیره).

۴. علل سرطانی (تومورهای دستگاه گوارش).

۵. علل اندوکرینی (اختلالات پتاسیم و فوق کلیه، دیابت و پر کاری تیروئید).

۶. علل ناشی ازتابش اشعه، ایسکمیک و سندرم روده تحریک‌پذیر.

 

+ نوشته شده در  شنبه سی ام اردیبهشت 1391ساعت 22:1  توسط دکتر سامان خوشنود  | 

یبوست

یبوست

یبوست یا خشکی مزاج عارضه‌ای در دستگاه گوارش است که به موجب آن مواد دفعی در رودهٔ بزرگ سفت می‌شوند و دفع آنها با درد و سختی همراه می‌شود. یبوست حاد ممکن است سبب بسته شدن روده شود، که به نوبهٔ خود ممکن است نیاز به عمل جراحی داشته باشد. علل بروز این عارضه ممکن است رژیم غذایی نامناسب، بر هم خوردن تعادل هورمونی، اثر جانبی داروهای مصرفی و یا آناتومی بدن باشد. روش‌های درمان شامل اصلاح رژیم غذایی و تمرینات ورزشی است.

علل یبوست

علت اصلی معمولاً کندی سرعت عبور مواد از کولون و یا اختلال دفع است. برخی از بیماری‌ها موجب یبوست می‌شوند مانند رژیم کم‌فیبر یا کم‌آبی، کم‌کاری تیروئید، بیماری دیابت، تومورها و سرطان‌های روده.

عوامل تشدید

عوامل شایعی که یبوست را تشدید می‌کند عبارتند از: نوع رژیم غذایی، نداشتن رژیم غذایی حاوی سبزیجات و میوه‌ها، کم مصرف کردن مایعات و نداشتن فعالیت فیزیکی مناسب. مصرف برخی از داروها مثل داروهای ضد فشارخون بالا و برخی داروهای پایین آورندهٔ چربی خون هم در ایجاد یبوست موثرند. شرایط فیزیولوژیکی مثل حاملگی و افزایش سن، تعدادی از بیماری‌ها که با کاهش حرکت همراه است مانند قطع نخاعی یا بیماری‌های عضلانی مثل دیستروفی عضلانی نیز از علل یبوست‌اند. برخی بیماری‌های روده بزرگ که به جهت اختلال در حرکات روده بزرگ می‌باشد مثل بیماری رودهٔ تحریک‌پذیر، بیماری‌های مرتبط به عضلات کف لگن و بالاخره افسردگی از علل دیگر ایجاد یبوست هستند.مصرف مواد مخدر و هم چنین قرص های حاوی مواد مخدر سنتی و صنعتی همانند ترامادول و متادون نیز میتواند باعث ایجاد یبوست گردد

روش درمان

روش درمان براساس علت یبوست تعیین می‌شود. در ابتدا باید رژیم غذایی این افراد اصلاح شود. در صورتی که جواب مناسب گرفته نشد، از داروهای ملین و به ترتیب از داروهای بی ضرر، کم ضرر و داروهای محرک شروع می‌کنیم تا به نتیجه مطلوب برسیم. البته تمام بیماران نیازمند مصرف دارو نیستند. در صورت امکان قطع داروهایی که منجر به یبوست می‌شود از راه‌های درمان است. درمان کم‌کاری تیروئید و سایر بیماری‌ها باید انجام شود.

برخی از ملینهای معروف عبارتند از هیدروکسید منیزیم، روغنهای معدنی مانند پارافین، داروهای گیاهی مانند سنا، سی لاکس و پسیلیوم، ملینهای اسموتیک مانند لاکتولوز، بیزاکودیل و روغن کرچک.

تغییر در رژیم غذایی

تغییر در رژیم غذایی شامل توصیه به مصرف مواد غذایی پر فیبر مانند سبزیجات و افزایش مصرف میوه‌جات است. افزایش تحرک و فعالیت بیمار نیز توصیه می‌شود.نوشیدن اب و چای کمرنگ و سایر مایعات نیز توصیه می شود در ضمن در میان میوه ها گریپ فروت برای درمان این بیماری بسیار مفید است چای پررنگ نیز می تواند موجب یبوست شود افراط در نوشیدن قهوه به علت دارا بودن مقادیر زیادی ازکافئین می تواند باعث ایجاد یبوست گردد

 

چگونه مزاجی نرم داشته باشیم؟ده نکته طلایی! 1. صبح ناشتا یک لیوان آب ولرم بنوشید. 2. روزانه 7-8 لیوان آب بنوشید. 3. میوه بخورید. 4. هر روز سالاد میل کنید. 5. در مصرف آجیل، چیپس و پفک امساک کنید. 6. غذاهای فست فود، کالباس و سوسیس بشدت یبوست آور هستند. از آنها بپرهیزید. 7. تحرک داشته باشید. ساعت های طولانی را صرف تماشای تلویزیون یا بازی های کامپیوتری نکنید. 8. هر روز نیم ساعت پیاده روی کنید. اگر با رعایت هشت مورد ذکر شده، باز هم دچار یبوست شدید: 9 ده عدد آلو وده عدد انجیر خشک را دو ساعت در آب خیسانده، میل کنید. 10 روزی سه قاشق روغن زیتون بخورید. اگر موارد نه وده هم بی فایده بود، با تجویز پزشک داروی ملین استفاده کنید. هرگز نگذارید یبوست بیش از سه روز طول بکشد وگرنه عوارض حاد همورویید(بواسیر) گریبان شما را می گیرد. استفاده از توالت فرنگی اکیدا توصیه می شود.

مراجعه به پزشک

عدم درمان اولاً باعث مشغله فکری و احساس ناراحتی در بیمار می‌شود . دوماً باعث عوارضی مانند خونریزی ناشی از بواسیر و چکیدن خون از مقعد می‌شود که در طولانی مدت برای دستگاه گوارشی و رودهٔ بزرگ مضر است. بنابراین با توجه به پیامدهای وخیم این بیماری، تمام بیماران باید بلافاصله بعد از بروز علامت‌های آن به پزشک مراجعه نمایند.

عوارض مصرف خودسرانهٔ داروهای شیمیایی

با توجه به اینکه داروهای شیمیایی دارای عوارضی هستند، علاوه بر این که ممکن است دستگاه گوارش به این داروها عادت کند و دیگر جوابی به آنها ندهد. بنابراین به هیچ وجه این بیماران نباید خودسرانه دارو مصرف کنند.

 

+ نوشته شده در  شنبه سی ام اردیبهشت 1391ساعت 21:10  توسط دکتر سامان خوشنود  | 

شقاق مقعدی یا فیشر آنال

شقاق‌ مقعد

شقاق‌ مقعد عبارت‌ است‌ از پارگی‌ یا شکاف‌ در ناحیه‌ مقعد. این‌ بیماری‌ در تمام‌ سنین‌ و حتی‌ در شیرخواران‌ نیز رخ‌ می‌دهد. شقاق معمولا بدنبال یبوست و دفع یک مدفوع قطور و سفت و گاهی بدنبال اسهال شدید رخ می دهد . بندرت دخول از راه مقعد و یا بیماری کرون باعث شقاق می شود . شقاق توسط معاینه بالینی پزشک و مشاهده مقعد تشخیص داده می شود . بعد از بهبود از مرحله دردناک شدید دیدن روده بزرگ با کولونوسکوپی خصوصا در افراد بالای پنجاه سال و درمواردی که خونریزی داشته اند توصیه می شود .

 شقاق اگربیشتر از شش هفته طول بکشد فرم مزمن نامیده می شود . شقاق باعث اسپاسم عضله اسفنکترمقعد می شود که علاوه برایجاد درد هنگام دفع کردن به علت تماس با مدفوع ، باعث کندی بهبود شقاق نیز می شود . دریک چهارم افراد درطول زندگی شقاق ایجاد می شود. شقاق ممکن است با درد ، خونریزی و احساس سوزش بعد از دفع مدفوع باشد . درد ممکن است چند دقیقه تاچند ساعت طول کشیده و علایم بعد از هر بار دفع تکرار شوند . در موارد مزمن خونریزی کم بوده یا متوقف می شود ولی درد ادامه دارد . ممکن است خارش یا سوزش مقعد نیز وجود داشته با شد .

 

* علایم‌ شایع‌

درد و شدید به‌ هنگام‌ عبور مدفوع‌ سخت‌ یا حجیم‌. امکان‌ دارد تا یک‌ ساعت‌ نیز طول‌ بکشد. درد دوباره‌ با اجابت‌ مزاج‌ بعدی‌ بر می‌گردد.

درد به‌ هنگام‌ نشستن‌ روی‌ یک‌ جسم‌ سخت‌

وجود رگه‌هایی‌ از خون‌ روی‌ کاغذ توالت‌، لباس‌ زیر، یا پوشک‌ بچه‌

خارش‌ اطراف‌ مقعد

کودکان‌ مبتلا ممکن‌ است‌ از اجابت‌ مزاج‌ امتناع‌ کنند.

۵۴۶۵۴۷۶۵۷۵۶۷.jpg

* علل‌

علت‌ دقیق‌ آن‌ نامشخص‌ است‌، اما علایم‌ معمولاً بعد از فشار آمدن‌ به‌ مقعد ناشی‌ از مدفوع‌ سفت‌ و حجم‌ ظاهر می‌شوند.

 

 

* عوامل‌ افزایش‌دهنده‌ خطر

یبوست‌

بارداری‌های‌ متعدد

سرطان‌ خون‌

بیماری‌ کُرون‌

بیماری‌های‌ نقص‌ ایمنی‌

رابطه جنسی از راه مقعد

سوء استفاده جنسی

 

*  پیشگیری‌

جلوی‌ بروز یبوست‌ را با اقدامات‌ زیر بگیرید: ـ روزانه‌ حداقل‌ ۸ لیوان‌ آب‌ بنوشید. ـ غذای‌ پرفیبر مصرف‌ نمایید. ـ در صورت‌ لزوم‌، از داروهای‌ شل‌کننده‌ مدفوع‌ یا مسهل‌ها استفاده‌ نمایید.

به‌ هنگام‌ اجابت‌ مزاج‌، فشار بیش‌ از اندازه‌ وارد نیاورید  عواقب‌ مورد انتظار

اغلب‌ بزرگسالان‌ در عرض‌ ۶-۴ هفته‌ با درمان‌ خوب‌ می‌شوند، به‌ نحوی‌ که‌ دیگر به‌ جراحی‌ نیازی‌ نخواهد بود. اغلب‌ شیرخواران‌ و کودکان‌ کم‌ سن‌، بعد از شل‌ کردن‌ مدفوع‌ بهبود می‌یابند.

 

* عوارض‌ احتمالی‌

تشکیل‌ جوشگاه‌ در محل‌ زخم‌ به‌ نحوی‌ که‌ دفع‌ مدفوع‌ را با مشکل‌ روبرو کند.

 

* تشخیص :

اقدامات تشخیصی کاملتر در مواردی لازم است که علل دیگری مانند کرون یا سوء استفاده جنسی برای ایجاد شقاق مطرح باشد و انجام این اقدامات بر حسب مورد ، توسط پزشک معالج طراحی می شود .

درکودکان مبتلا به نوع مزمن شقاق که بادرمانهای طبی بهبود نیافته است شل و گشادکردن عضله اسفنکتری مقعد توسط والدین به طور روزانه و به روشی که پزشک آموزش می دهد معمولا باعث بهبود شقاق شده و نیاز به جراحی را مرتفع می سازد .

* درمان‌

برای‌ رد سایر علل‌ خونریزی‌ مقعدی‌ یا خونریزی‌ از راست‌ روده‌، مقعد و راست‌ روده‌ با وسایل‌ مخصوص‌ (آنوسکپ‌، سیگموییدوسکپ‌) بررسی‌ می‌شوند.

پس‌ از اجابت‌ مزاج‌، باید مقعد به‌ آرامی‌ با صابون‌ شسته‌ شود.

برای‌ برطرف‌ کردن‌ اسپاسم‌ عظلانی‌ و درد در اطراف‌ مقعد، باید حوله‌ گرم‌ روی‌ محل‌ گذاشته‌ شود.

نشستن‌ در لگن‌ حاوی‌ آب‌ گرم‌ نیز درد را تخفیف‌ می‌دهد. ارتقاع‌ آب‌ در لگن‌ باید حدود ۲۰ سانتیمتر باشد. روزانه‌ ۳-۲ بار و هر بار برای‌ ۲۰-۱۰ دقیقه‌ از این‌ روش‌ استفاده‌ می‌شود.

اگر درمان‌های‌ فوق‌ مؤثر نبود، امکان‌ دارد نیاز به‌ جراحی‌ باشد. در جراحی‌، یا زخم‌ به‌ طور کلی‌ برداشته‌ می‌شود، یا اینکه‌ در عضلاتی‌ که‌ با انقباض‌ خود باعث‌ عدم‌ بهبود زخم‌ می‌شوند تغییراتی‌ داده‌ می‌شود.

 

* داروها

برای‌ درد خفیف‌، از داروهایی‌ مثل‌ استامینوفن‌ یا بی‌حس‌کننده‌های‌ مالیدنی‌ استفاده‌ کنید.

مالیدن‌ پماد زینک‌ اکسید یا وازلین‌ به‌ ناحیه‌ شاید باعث‌ جلوگیری‌ از احساس‌ سوزش‌ شود.

نرم‌کننده‌های‌ مدفوع‌ نیز ممکن‌ است‌ به‌ جلوگیری‌ از بروز درد به‌ هنگام‌ اجابت‌ مزاج‌ کمک‌ کنند.

امکان‌ دارد پماد لیدوکایین‌ توصیه‌ شود.

درصورت بهبود یبوست و رفع اسپاسم عضله اسفنکتر شقاق عموما بهبود می یابد . درمان اولیه متوجه بهبود یبوست و نرم کردن مدفوع و رفع اسپاسم است که بااین تمهیدات در ۹۵ درصد موارد شقاق خوب می شود .

اگر شقاق خوب نشد یا مرتبا عود کند نیاز به جراحی دارد . برای بهبود یبوست مصرف فراوان غذاهای حاوی فیبر مانند میوه جات و سبزیجات توصیه می شود . پسیلیوم و سلولز حاوی فیبر فراوان هستند که با جذب آب باعث نرم کردن مدفوع می شوند .

در کودکان مصرف روغن های معدنی مانند پارافین و نرم کننده های مدفوع نیز توصیه می شود . نشستن در وان آب گرم دوتاسه بار در روز و هر بار بمدت ۱۵-۱۰ دقیقه باعث بهبود خونرسانی و شل شدن عضله اسفنکتر شده و به ترمیم آن کمک می کند . اضافه کردن صابون مایع و شامپو توصیه نمی شود .

پمادهای نیتروگلیسرین باعث شل شدن اسفنکتر شده و با گشادکردن عروق خونرسانی رانیز بهتر می کنندو به ترمیم زخم کمک می کنند . این پمادها روزانه ۳-۲ بار به میزان یک نخود به اطراف سوراخ مقعد مالیده شده و قبل و بعد از مدفوع کردن نیز تکرار می شود . در موارد مزمن تزریق سم بوتولیسم به داخل اسفنکتر با فلج موقت آن بمدت ۳ ماه باعث شل شدن عضله می شود . تزریق آن توسط پزشک در مطب و بدون بی هوشی امکانپذیر است .

 

۷۶۵۷۵۶۷۵۶۷.jpg

* دستورات دارویی و مراقبتی فیشر :

۱- رژیم پر فیبر : مصرف نان سبوسدار ، میوه جات و سبزیجات از قبیل کاهو ، آلو ، گلابی ، انجیر به میزان کافی در روز .

۲- شستشوی کافی با اب گرم پس از اجابت مزاج .

۳- نشستن در لگن آب گرم به مدت ۲۰- ۱۵ دقیقه حداقل ۳ مرتبه در روز ، البته بر حسب شدت درد و بیماری می تواند افزایش یابد .

۴- خودداری از نشستن طولانی در دستشویی موقع اجابت مزاج .

۵- استفاده از پماد بی حس کننده ( از قبیل لیدوکائین ، بنزوکائین و … ) طبق دستور پزشک بخصوص ۱۵ دقیقه قبل از اجابت مزاج و یا ۴-۳ مرتبه در روز .

۶-استفاده از پودر پسیلیوم یا دانه اسفرزه ( یک قاشق داخل لیوان آب +شکر و آب لیمو ) ۳-۲ مرتبه در روز جهت نرم شدن مدفوع .

* درمان جراحی :

درمان جراحی باید فقط در مواردی که شقاق بعد از سه ماه مصرف درمانهای طبی بهبود نیافته باشد انجام شود . ندرتا جراحی شقاق باعث بی اختیاری در کنترل مدفوع و یا دفع گاز می شود که معمولا موقت است .

* فعالیت‌

هیچ‌ محدودیتی‌ برای‌ آن‌ وجود ندارد. فعالیت‌ بدنی‌ خود احتمال‌ یبوست‌ را کاهش‌ می‌دهد.

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و یکم اردیبهشت 1391ساعت 16:58  توسط دکتر سامان خوشنود  | 

همورویید_بواسیر

همورویید

 

همورویید از جمله بیماری‌هایی است که برخی افراد در تمام طول عمر و برخی دیگر گاهی اوقات به آن دچار می‌شوند اما معمولا کسی گرچه لازم باشد دردی را تحمل کند، در رابطه با آن حرف نمی‌زند.

  همورویید یا بواسیر در واقع عبارت است از تورم سیاهرگهای خونی . سیاهرگها ، رگهائی هستند که خون را به قلب باز می گردانند.اگر به هر دلیلی کار و عملکرد سیاهرگها دچار اختلال شود ، عبور و چرخش خون در این رگها از حالت طبیعی خارج شده و به علت جمع شدن خون در قسمتی از رگ ، سیاهرگ حالت برجسته و ورم کرده پیدا می کند .مانند سیاهرگهای واریسی پا ، که در اثر گشادی رگ به صورت برآمدگیهای کبود رنگ زیر پوست مشاهده می شوند.

 

همورویید بیماری‌ای است که در هر سنی ممکن است بروز کند اما معمولا در سالمندی بیشتر رخ می‌دهد. زنان باردار نیز به دلیل افزایش وزن در دوران بارداری و زور زدن‌های مربوط به زایمان به آن دچار می‌شوند. چاقی یکی از عوامل افزایش‌دهنده و تشدیدکننده همورویید است.

یکی از مهم‌ترین و اصلی‌ترین دلایل ابتلا به بیماری‌ همورویید، یبوست است. زور زدن مداوم برای انجام عمل دفع سبب افزایش فشار بر سیاهرگ‌ها و تورم آنها می‌شود. در ضمن نشستن‌های طولانی‌مدت در توالت نیز خود سبب افزایش فشار شده و وضعیتی مناسب برای بروز همورویید پیش می‌آورد.

 

علائم و نشانه های هموروئید

۱-خونریزی :

شایعترین علامت هموروئید ، خونریزی موقع اجابت مزاج می باشد که پس از دفع مدفوع سفت ایجاد می شود و روی کاسه توالت خون به صورت قطره قطره می چکد .

۲-خروج ( بیرون زدگی ) توده :

گاها اتفاق می افتد که زائده ای از مخرج بیمار ، پس از زور زدن خارج می شود که گاه خود به خود جا رفته و گاه بیمار خودش با دست موقع شستشو جا می اندازد و گاها توده بیرون باقی مانده و موجب درد می شود ، که بیمار بایستی هر چه سریعتر به جراح کولورکتال مراجعه نماید .

۳-درد:

هموروئیدها به دو دسته تقسیم می شوند :دسته اول : هموروئید داخلی نام دارد که اکثرا درد ندارند ، تنها علامت آنها خونریزی به همراه خروج توده از مقعد می باشد .دسته دوم : هموروئید های خارجی که همراه با درد و لمس توده حساس در ناحیه مقعد می باشند که گاها خونریزی زیر جلدی ایجاد کرده و باعث درد شدید می شود ، در این حالت لازم است به پزشک جراح مراجعه نمائید .

 

 

در صورت وجود خون در مدفوع حتما برای تشخیص قطعی بایستی به پزشک مراجعه نمائید . زیرا خونریزی جز علائم بیماریهایی مثل سرطانهای روده و … می باشد که جهت بررسی بیشتر لازم است پزشک ، معاینات و آزمایشات لازم را در مورد شما انجام دهد . آیا این علائم می تواند علائم سرطان و یا بیماریهای بدخیم باشد ؟بلی. درصدی از خونریزی های دستگاه گوارش تحتانی بدلیل سرطانهای روده می باشند . لذا هر گونه خونریزی از مقعد بایستی تحت بررسی لازم قرار گیرند . نحوه اجرای دستورات مراقبتی برای درمان هموروئید ۱- استفاده از رژیم غذایی پر فیبر از قبیل میوه جات فراوان ، سبزیجات و مایعات فراوان . ۲- اصلاح عادات اجابت مزاج : اجابت مزاج به موقع و خودداری از نشستن طولانی در دستشویی ، شرط اساسی است . بهترین زمان برای اجابت مزاج معمولا ۶۰ دقیقه پس از صرف غذا می باشد . صبحها پس از صرف صبحانه و یا پس از شام شاید زمان مناسبی باشد . ۳- خودداری از زور زدن طولانی موقع اجابت مزاج و جلوگیری از ایستادن های طولانی مدت در محل کار یا منزل .

4- استفاده از پودر پسیلیوم (اسفرزه ) و یا داروهای دیگری که پزشک برای شما تجویز می کند .

۵- استفاده از آب گرم جهت شستشو در موقع اجابت مزاج .

۶- لگن آب گرم پس از اجابت مزاج . حداقل روزانه ۲ مرتبه (صبح و عصر ) هر بار به مدت ۲۰ دقیقه استفاده کنید .

۷- استفاده از پمادهای موضعی از قبیل آنتی هموروئید یا شیاف و لیدوکائین طبق دستور پزشک .

 

درمان جراحی برای هموروئید های پیشرفته می باشد که توسط جراح ، بافتهای بواسیری برداشته و بخیه می شوند ، که مراقبت هایی پس از عمل نیاز است .

از بروز یبوست پیشگیری کنید!پیشگیری از یبوست یعنی پیشگیری از همورویید! پس سعی کنید برای دفع راحت‌تر فیبر بیشتری مصرف کنید. میوه‌های تازه، سبزیجات برگ‌دار، غلات و نان سبوس‌دار بهترین منابع فیبرها هستند.

سعی کنید مصرف مواد غذایی فاقد فیبر مثل نان سفید، پنیر، بستنی و گوشت را کاهش دهید و انجام ورزش‌های روزانه و مصرف مایعاتی جز قهوه و الکل به دستگاه گوارش خود کمک کنید.

هر گاه حس می‌کنید لازم است دست‌شویی بروید، آن را به تعویق نیندازید زیرا در این صورت مدفوع خشک و سفت شده و برای دفع آن باید تلاش بیشتری بکنید!

به طور کلی همورویید یک بیماری گذراست که طی ۱۰ روز برطرف خواهد شد. برای کاهش درد و کمک به بهبود سریع‌تر می‌توانید ۳ تا ۴ بار در روز هر بار ۱۵ دقیقه در یک لگن آب ولرم بنشینید. به این ترتیب درد و التهاب سریعا کاهش می‌یابد.

فراموش نکنید اگر نکات بیان شده در بخش پیشگیری را رعایت نکنید، همورویید مجددا عود می‌کند.

در صورتی که بیماری شما پس از یک هفته بهبود نیافت و در عوض دچار خون‌ریزی، ضعف، سرگیجه یا عفونت شدید، مراجعه به پزشک ضروری است.


+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و یکم اردیبهشت 1391ساعت 14:12  توسط دکتر سامان خوشنود  | 

چاقی

چاقی

چاقی یعنی داشتن مقادیر زیادی چربی بافتی در بدن. چاقی بیش از یک نگرانی در حیطه زیبایی است. در واقع چاقی باعث افزایش ریسک بیماری هایی مانند دیابت، فشارخون بالا و غیره می شود . معمولاً پزشکان برای تشخیص چاقی در افراد، از فرمولی براساس قد و وزن استفاده می کنند که نمایه توده بدن (BMI)نامیده می شود. بزرگسالان با نمایه توده بدن 30 یا بالاتر چاق در نظر گرفته می شوند. زمانیکه نمایه توده بدن 40 یا بیشتر باشد چاقی بیش از حد یا چاقی شدید و چاقی مرضی نامیده می شود . زمانیکه که فرد دچار چاقی مرضی باشد مستعد بیماری های جدی است.

 

وضعیت وزنی BMI

لاغر کمتر از 18.5

نرمال 18.5-24.9

دارای اضافه وزن 25-29.9

چاق 30 و بالاتر

 

امروزه از هر 3- 4 بزرگسال 1نفر دچار چاقی است و چاقی به صورت یک مشکل رو به افزایش همه گیر در آمده است. خبر خوب این است که حتی اندکی کاهش وزن می تواند باعث بهبود مشکلات و بیماری های مرتبط با چاقی و یا پیشگیری از آنها شود.

  

علائم

 

علائم مرتبط با چاقی عبارتند از :

    اختلالات خواب

    خروپف

    تنگی نفس و خفگی هنگام خواب

    درد در ناحیه کمر یا مفاصل

    تعریق بیش از حد

    احساس گرمای همیشگی

    خارش و عفونت در قسمت چین های پوستی

    احساس قطع تنفس حتی با کمترین کوشش و تحرک

    خواب کم و یا خستگی

    افسردگی

 

کیفیت زندگی

 

به طور کلی هنگامی که شما چاق باشید زندگی شما از کیفیت پایین تری برخوردار است. شما نمی توانید فعالیت ها و امورات روزانه زندگی خود را آن طور که دوست دارید اجرا کنید. در زمان شرکت در فعایتهای خانوادگی دچار مشکل میشوید. از مجامع عمومی دوری خواهید کرد وحتی با تبعیض مواجه خواهید شد . موارد دیگری که کیفیت زندگی شما را تحت تاثیر قرار می دهند عبارتند از : • افسردگی • ناتوانی • بیماریهای جسمی • مشکلات جنسی • خجالت کشیدن • انزوا و دوری از اجتماع

روشهای تشخیصی

 

• • محاسبه. BMI پزشک شما به منظور تعیین میزان چاقی در شما نمایه توده بدن را محاسبه خواهد کرد. تعیین BMI به تعیین سایر مشکلات احتمالی و درمان مناسب با آنها کمک خواهد کرد .

 

اندازه گیری دور کمر. چربی ذخیره ای در اطراف کمر که چربی شکمی نامیده می شود ریسک ابتلا به بیماری هایی مانند دیابت و قلب و عروق را افزایش می دهد. زنان با دور کمر بالاتر از 88 سانتیمتر و مردان با دور کمر بالاتر از 102 سانتیمتر ریسک بالایی در رابطه با ابتلا به بیماری های مرتبط با چاقی دارند .

 

معاینه کلی بدن. این تست شامل اندازه گیری قد، چک کردن علائم حیاتی مانند ضربان قلب، فشار خون و درجه حرارت بدن، گوش دادن به صدای قلب، شش ها و معاینه شکم می باشد .

 

تست های آزمایشگاهی. نوع تست های آزمایشگاهی بستگی به وضعیت سلامتی و فاکتورهای خطر در شما دارد. و معمولاً شامل شمارش کامل سلوهای خونی (CBC)، چربی های خون، تست های عملکرد کبد، گلوکز ناشتا، تست تیروئید و غیره است. ممکن است پزشک تست های قلبی خاصی مانند الکتروگاردیوگرام را نیز توصیه کند . جمع آوری اطلاعات فوق به پزشک شما در تعیین میزان وزنی که باید کاهش یابد و نیز تعیین وضعیت سلامت و فاکتورهای خطری که در شما وجود دارد کمک می کند و نهایتاً پزشک راه درمانی مناسب برای شخص شما را انتخاب خواهد کرد.

درمان و داروها

 

هدف از درمان چاقی رسیدن به وزن سلامت و حفظ آن به منظور کاهش ریسک بیماری ها و افزایش کیفیت زندگی است. شما احتیاج دارید که با یک تیم حرفه ای سلامت کار کنید تیمی متشکل از متخصص تغذیه، متخصص چاقی و رژیم درمان که به شما در ایجاد تغییراتی در عادات غذا خوردن و فعالیتهای بدنی کمک خواهند کرد. شما همراه با این تیم به میزان وزن سلامت خود و چگونگی دستیابی به آن پی می برید . هدف ابتدایی کاهش 5 تا 10 درصد از وزن اولیه در طول 6 ماه است . شما تنها با کاهش 5 تا 15 درصد از وزن کل خود می توانید احساس بهتر و بهبود سلامتی خود را حس کنید . به عنوان مثال در فرد چاقی با 91 کیلوگرم وزن کاهش 4.5 تا 13.6 کیلوگرم وزن کافی است تا مزایای کاهش وزن نمایان شود .

روش های درمان عبارتند از :

رژیم غذایی

ورزش و فعالیت بدنی

تغییرات رفتاری

داروهای تجویزی جهت کاهش وزن

جراحی

 

معمولاً کاهش وزن از طریق تغییراتی در سبک زندگی (تغییر رژیم غذایی، افزایش فعالیت بدنی و تغییرات رفتاری ) امکان پذیر است. در موارد بسیار جدی و با اصلاح شیوه زندگی از دارو درمانی و جراحی نیز به عنوان درمان کمکی استفاده می شود.

رژیم غذایی

 

کاهش دریافت کالری روزانه و سالم غذا خوردن به منظور دستیابی به وزن سلامت ضروری هستند. کاهش وزن پیوسته و آرام 0.5 تا 1 کیلوگرم در هفته مطمئن ترین میزان کاهش وزن و بهترین راه جهت برگشت همیشگی وزن کاهش یافته است. از رژیم های غیرواقعی مانند برخی رژیم های بسیار کم کالری ناگهانی اجتناب کنید زیرا کاهش وزن ماندگاری را به نبال ندارند. استراتژی های متفاوت و زیادی وجود دارند که همگی باعث کاهش دریافت کالری می شوند .

 

راه های مختلف کاهش وزن به منظور غلبه بر چاقی عبارتند از :

 

کاهش دریافت کالری: کلید کاهش وزن کاهش کالری دریافتی است. پزشک شما عادات غذا خوردن شما را بررسی می کند و میزان کالری معمول مورد مصرف شما را تخمین می زند. بر خلاف تصورتان متوجه خواهید شد که مقادیر زیادی غذا می خوردید و برنامه غذایی شما حاوی مقادیر بالایی فست فود و شیرینی ها و نوشابه های حاوی شکر است. پزشک شما میزان مورد نیاز کالری روزانه شما را برای رسیدن به کاهش وزن تعیین خواهد کرد و معمولاً این میزان کالری بین 1200 تا 1600 کالری است .

 

احساس سیری با غذاهایی با کمترین محتوای کالری: و چگالی کم در ایجاد نقش سیری موثر است . هر یک از غذاها به ازای حجم مشخصی از غذا مقادیر معینی کالری دارند. برخی غذاها مانند دسرها، شیرینی ها، و غذاهای فرایند شده چگالی بالایی از انرژی دارند. بدین معنا که حجم کوچکی از این غذاها مقادیر بالایی کالری دارند . در مقایسه برخی از غذاها مانند میوه ها و سبزیجات چگالی کمی از انرژی دارند. این نوع غذاها حجم بزرگی از غذا را با کمترین کالری فراهم می کنند. با خوردن چنین غذاهایی، هم احساس گرسنگی فروکش می کند و هم احساس رضایت بیشتری در مورد وعده غذایی وجود خواهد داشت و در عین حال کالری کمتری دریافت می گردد.

 

اجرای یک رژیم غذایی سالم مانند یک رژیم غذایی بر اساس هرم استاندارد غذایی: برای این که رژیم غذایی سالمی داشته باشید باید بیشترغذاهای گیاهی بخورید مانند میوه ها، سبزیجات و غلات کامل و سبوس دار. همچنین بیشتر از پروتئین گیاهی مصرف کنید مانند لوبیا، عدس، سویا. از گوشت های بی چربی استفاده کنید و هفته ای دو بار از غذاهای دریایی استفاده کنید. نمک و شکر را محدود کنید. از لبنیات کم چرب استفاده کنید. از منابع چربی سالم مصرف داشته باشید مانند دانه های روغنی، زیتون، کانولا و روغن دانه های روغنی. برخلاف رژیم های ناگهانی و غیر اصولی، زمانیکه که شما یک رژیم غذایی سالم را به عنوان برنامه کاهش وزن خود انتخاب می کنید می توانید برای مدت زمان طولانی آن را دنبال کنید. رژیم غذایی بر اساس هرم غذایی یک از راه های داشتن یک رژیم غذایی سالم و طولانی مدت است. بدین معنا که نیازی به محدودیت شدید غذاها و گرسنگی های شدید وجود ندارد . هرم غذایی تمرکز بر مقادیر بالای میوه ها و سبزیجات دارد که حتی در حجم های بزرگ مقادیر اندکی کالری دارند. انتخاب های سالم دیگری که مقادیر متوسط بقیه قسمت های هرم غذایی را تشکیل می دهند عبارتند از غلات کامل سبوس دار، منابع بدون چربی پروتئین مانند حبوبات، ماهی و لبنیات کم چرب و چربی ها غیر اشباع سالم.

 

رژیم های غذایی مایع : این نوع رژیم ها منجر به کاهش وزن سریع در مدت زمان کوتاهی می شوند . آنها تنها حاوی 600 تا 800 کالری در روز هستند. این نوع رژیم غذایی بسیار کم کالری را در زمانی که شما نیاز به کاهش وزن سریع به دلیل بیماری زمینه ای دارید، پیشنهاد می شود. به عنوان مثال پیش از یک جراحی و یا زمانیکه دچار مشکلات شدید چاقی هستید. نکته اساسی آنست که این رژیم را به صورت خود سرانه اجرا نکنید. حتما استفاده از این نوع رژیم به منظور جلوگیری از عوارض، احتیاج به نظارت دقیق دارید. همچنین دریافت ویتامین و یا مکمل بر اساس نیاز بدن شما ضرورت انکار ناپذیر می باشد. از طرف دیگر، زمانی که از طریق یک رژیم غذایی بسیار کم کالری سریعاً وزن از دست می دهید احتمال برگشت سریع وزن در هنگام قطع رژیم وجود دارد. به منظور جلوگیری از برگشت وزن بعد از یک رژیم غذایی بسیار کم کالری، بایستی تغییراتی در برنامه معمول غذایی خود و نیز میزان فعالیت بدنی و عادات خود ایجاد کنید .

 

جایگزین کردن وعده های غذایی . بدین معنا که یک یا دو وعده غذایی را با محصولات کم کالری جایگزین کرده و وعده سوم را نیز کم چرب و کم کالری می کنند و از میان وعده های سالم استفاده شود. در مدت زمان کوتاهی این نوع رژیم غذایی کمک به کاهش وزن می کند و چنانچه باعث محدود کردن کالری ونیزدریافت غذاهای سالم در شما شود انتخاب خوبی خواهد بود . به خاطر داشته باشید که این نوع رژیم ها عادات غذایی سالم و تغییر سبک زندگی را به شما آموزش نمی دهند. بنابراین چنانچه منجر به کاهش وزن شوند حفظ وزن کاهش یافته برای مدت طولانی کار مشکلی خواهد بود .

 

مراقب رژیم هایی با محدودیت شدید باشید: ممکن است توسط رژیم های موقتی که وعده کاهش وزن سریع و آسان را می دهند وسوسه شوید. واقعیت خلاف این است و هیچ نوع غذای جادویی وجود ندارد. رژیم های خاصی مانند رژیم های کم کربوهیدرات در کوتاه مدت منجر به کاهش وزن می شوند ولیکن نتایج طولانی مدتی به همراه ندارند. ممکن است که با رژیمی با محدودیت های شدید وزن شما کاهش یابد ولی زمانی که رژیم خود را قطع کنید وزن کاهش یافته بر می گردد. به منظور کاهش وزن و البته حفظ آن باید عادات غذایی سالم را را فراگرفته و برای همیشه آنها را اجرا و رعایت کنید

افزایش فعالیت بدنی

 

افزایش فعالیت بدنی و یا ورزش نیز از بخش های ضروری درمان چاقی است. افرادی که قادر به حفظ وزن کاهش یافته در بیش از چندین سال هستند ورزش منظم دارند حتی ورزش ساده ای مانند پیاده روی. هدف از فعالیت بدنی و ورزش سوختن کالری بیشتر است – گرچه ورزش مزیتهای دیگری نیز دارد. میزان سوختن کالری بستگی به تکرر، مدت زمان و شدت فعالیت شما دارد .

 

به منظور افزایش سطح فعالیت بدنی : • ورزش کنید. یکی از بهترین روش های کاهش چربی بدن از طریق ورزشهای هوازی منظم است مانند پیاده روی، دوچرخه سواری، بالا رفتن از پله ها و یا شنا. افراد دچار اضافه وزن و چاق جهت جلوگیری از چاقی بیشتر و یا به منظور کاهش وزنی ملایم و سبک، بایستی حداقل 150 دقیقه در هفته فعالیت بدنی با شدت متوسط داشته باشند. به منظور کاهش وزن معنی دار به 250 تا 500 دقیقه در هفته فعالیت بدنی نیاز می باشد. باید به صورت تدریجی مقدار فعالیت بدنی را همزمان با بهبود تحمل فرد و قوای جسمانی اش افزایش داد. برای سهولت بیشتر می توان میزان فعالیت ذکر شده را در چندین قسمت طی روز انجام داد طوریکه فرد تنها 5تا 6 دقیقه در هر قسمت ورزش کند. برای اینکه ورزش مداومی داشته باشید می بایستی اهداف واقع بینانه ای برای خود ترسیم کنید. پزشک شما می تواند در برنامه ریزی ورزشی مناسب با شرایط و موقعیتتان به شما کمک کند .

 

فعالیت بدنی روزانه خود را افزایش دهید: گرچه ورزش منظم هوازی موثرترین راه سوختن کالری و کاهش وزن اضافی است ولیکن هر نوع حرکت بیشتر نیز کمک به سوختن کالری خواهد کرد. هر نوع تغییر ساده در طول روز می تواند به رسیدن به هدف تان شما را یاری کند. ماشین خود را دور از مرکز خرید مورد نظرتان پارک کنید. باغبانی کنید، به صورت دوره ای از جای خود بلند شده و دوری در اطراف منزل بزنید و یک قدم شمار به همراه داشته باشد تا بتوانید میزان قدم ها خود را در طی روز حساب کنید.

 

بهترین راه کاهش وزن، رژیم غذایی سالم و ورزش است ولیکن در برخی شرایط خاص استفاده از داروهای کاهش وزن نیز امکان پذیر است. به خاطر داشته باشید که این داروها باید همراه با استفاده از رژیم، ورزش و تغییرات رفتاری دریافت گردند و نه به جای آنها. چنانچه تغییرات ذکر شده را در زندگی خود پیاده نکنید، دارو درمانی موثر واقع نخواهد شد.

 

در صورتی که با رژیم غذایی سالم و فعالیت بدنی اهداف مورد نظر تامین نشود استفاده از دارودرمانی زیر نظر متخصص مربوطه مفید واقع می گردد. جراحی کاهش وزن نیز عموما برای افرادی که دارای چاقی شدید و در خطر هستند استفاده می شود.

پیشگیری از برگشت وزن بعد از درمان چاقی

 

متاسفانه برگشت وزن فرایند معمولی است و ربطی به نوع روش انتخاب شده برای درمان چاقی ندارد. ولیکن این بدان معنا نیست که تلاش برای کاهش وزن امری بیهوده و پوچ است . یکی از بهترین راهها برای جلوگیری از برگشت وزن داشتن فعالیت بدنی منظم استب. ترکیبی از یک رژیم غذایی سالم و فعالیت بدنی بهترین راه برای کاهش وزن و حفظ آن به مدت طولانی هستند. چنانچه از داروهای کاهش وزن استفاده می کنید این امکان وجود دارد که بعد ار قطع مصرف آن وزن کاهش یافته برگردد نکته مهم آنست که حتی بعد از انجام اعمال جراحی کاهش وزن، در صورتی که به پرخوری و یا مصرف غذاهای غنی از چربی و کالری روی بیاورید، وزن کاهش یافته، برگشت خواهد داشت. سعی کنید با تغییر شیوه زندگی و انتخاب تغذیه سالم و افزایش فعالیت بدنی کاهش وزن مداومی را برای مادام العمر در پیش بگیرید .

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیستم اردیبهشت 1391ساعت 22:16  توسط دکتر سامان خوشنود  | 

کبد چرب 2

دانستنی هایی درباره بیماری کبد چرب + روش های تشخیص و درمان

 

کبد چرب غیر الکلی یک التهاب کبدی است که در اثر تجمع بیش از اندازه چربی در بافت کبد ایجاد می شود.

 

در این بیماری تجمع بیش از حد چربی در کبد، گاه باعث اختلال در فعالیت طبیعی بافت کبد می گردد که می تواند سیر پیشرونده پیدا کند و باعث نارسایی کبد و یا سیروز کبدی گردد.

 

علت بیماری

 

اگرچه علت اصلی بیماری کبد چرب مشخص نیست، ولی به نظر می رسد این بیماری ارتباط نزدیک با برخی بیماری های متابولیک دارد که از آن جمله: چاقی، افزایش کلسترول و تری گلیسرید خون و دیابت را می توان نام برد. در درمان کبد چرب، کنترل این بیماری های زمینه ای بسیار موثر می باشد.

 

گفته می شود مصرف زیاد انرژی باعث خواهد شد کبد نتواند سوخت و ساز طبیعی را انجام دهد و در نتیجه انرژی اضافی به صورت چربی در کبد ذخیره شود.

 

این بیماری اغلب افراد را در سنین میانسالی مبتلا می کند. اکثر بیماران از افزایش وزن و چاقی به ویژه چاقی شکمی رنج می برند. همچنین می توانند دچار افزایش چربی های خون بوده و یا از مبتلایان به دیابت باشند.

 

از آنجا که در سال های اخیر شیوع چاقی و بیماری های متابولیک در جوانان افزایش قابل توجهی یافته است، جوانانی که با چاقی و بیماری کبد چرب به پزشک مراجعه می نمایند، کم نیستند. البته باید ذکر کرد بیمارانی هستند که بدون داشتن هیچ کدام از عوامل خطر ذکر شده و بدون هیچ دلیل شناخته شده ای، مبتلا به کبد چرب می گردند.

 

افزایش چربی در بدن که معمولا با چاقی شکمی همراه است، به همراه افزایش چربی های خون و افزایش فشار خون، همه از علائم مجموعه ای از اختلالات تحت نام "سندرم متابولیک" هستند که این سندرم دقیقا وابسته به مقاومت انسولین می باشد.

 

عوامل تاثیر گذار در اختلالات کبدی

 

علاوه بر افزایش چربی در بافت کبد که بر روی فعالیت طبیعی کبد تاثیر می گذارد، عوامل دیگری نیز بر عملکرد طبیعی سلول های کبدی تاثیرگذارند، از آن جمله:

 

- مقاومت به انسولین: بدین معنا که بدن نمی تواند قند را به طور طبیعی مورد استفاده قرار دهد. به طور طبیعی لوزالمعده پس از خوردن مواد قندی، با ترشح هورمون انسولین سعی می نماید که قند اضافی موجود در خون را به سلول های عضلانی و کبد وارد نماید. در وضعیت مقاومت به انسولین، حساسیت گیرنده های سلولی انسولین کاهش می یابد، در نتیجه بدن برای ثابت نگه داشتن سطح قند خون نیاز به ترشح انسولین بیشتری خواهد داشت. در صورت ادامه ی این روند، در نهایت میزان قند خون افزایش یافته و فرد مبتلا به دیابت می گردد.

 

- تغییر در روند تولید چربی در بافت کبد و نحوه عملکرد کبد در برابر چربی هایی که از روده به کبد منتقل می شوند.

 

- عمل های جراحی که مسیر معده ، یا روده و یا هر دو را کوچک می نمایند، از قبیل عمل جراحی بای پس روده.

 

- استفاده طولانی مدت از لوله های روده ای برای تغذیه که معمولا پس از عمل جراحی استفاده می شوند.

 

- استفاده از برخی داروها از قبیل: آمیودارون (داروی قلبی)، کورتون، استروژن های صنعتی و بعضی از داروهای کنترل سرطان.

 

علائم و شیوع بیماری

 

از آنجا که این بیماری سیر پیشرونده دارد می تواند در مراحل اولیه بدون علامت باشد تا زمانی که تاثیرات منفی بر عملکرد کبد ایجاد نماید. در آن زمان علائمی از قبیل احساس ضعف، خستگی و کاهش وزن بروز می کنند.

 

از آنجا که سیر این بیماری مزمن است، شاید سال ها طول بکشد تا منجر به ایجاد سیروز کبدی (جایگزینی سلول های کبدی با سلول های فیبروز) و در نهایت نارسایی کبد گردد.

 

در نقطه مقابل، در موارد نادری به دلیل ناشناخته، سیر بیماری متوقف و یا حتی به حالت طبیعی باز می گردد، بدون آنکه درمان مشخصی انجام گرفته باشد.

 

بین 10 تا 30 درصد بزرگسالان در کشورهای پیشرفته مبتلا به این بیماری هستند که معمولا شامل افراد چاق در سنین میانسالی است.

 

با توجه به شیوه زندگی اعم از نوع تغذیه و فعالیت بدنی، شیوع این بیماری در کشورهای در حال توسعه به ویژه در جامعه شهری افزایش چشمگیری داشته است.

 

شیوع بیماری کبد چرب با افزایش سن، سیر صعودی می یابد. شیوع این بیماری در آقایان دو برابر خانم ها می باشد که با افزایش سن، میزان شیوع در خانم ها به آقایان نزدیک می شود، به ویژه پس از یائسگی، شیوع بیماری کبد چرب در خانم ها سیر فزاینده ای دارد.

 

تشخیص و درمان کبد چرب

 

مانند هر بیماری دیگر، معمولا با گرفتن شرح حال از بیمار و معاینه وی شروع می گردد.

 

اگرچه در خیلی از موارد، علائم قابل توجهی در این بیماری وجود ندارد و با مشاهده ی بالا بودن آنزیم های کبدی و نیز تصاویر سونوگرافی، سیتی اسکن و MRI تشخیص این بیماری معین می گردد.

 

از بیوپسی کبد برای تشخیص میزان صدمه به بافت کبدی در بعضی از موارد استفاده می گردد.

 

درمان

 

اگرچه درمان اختصاصی برای کبد چرب وجود ندارد، ولی شما با کنترل بیماری های زمینه ای از قبیل کاهش وزن، چربی های خون، دیابت و یا قطع نمودن داروهای مسبب (قطعا با نظر پزشک معالج نه به طورخودسرانه) می توانید از پیشرفت این بیماری جلوگیری نمایید و در خیلی از موارد سیر معکوس را طی نمایید که منجر به درمان این بیماری گردد.

 

از مصرف الکل که عملکرد طبیعی کبد را دچار اختلال می نماید، جدا باید پرهیز نمایید.

 

نکات درمانی کلیدی

 

شما می توانید زیر نظر متخصصین تغذیه و گوارش، سیر بیماری کبد چرب را محدود و کنترل نمایید. برای کنترل کبد چرب توجه به نکات ذیل اهمیت کلیدی دارد:

 

* کم کردن وزن: از آنجا که اکثر بیماران مبتلا به کبد چرب غیر الکلی چاق هستند، کاهش وزن در کنترل این بیماری نقش مهمی دارد. برای کاهش وزن، انتخاب رژیم غذایی نیز باید به درستی صورت پذیرد، زیرا کاهش وزن سریع با رژیم های برق آسا خود می تواند سیر بیماری را بدتر نماید.

 

خیلی از بیماران چاق که به تازگی متوجه کبد چرب خود شده اند، به دلیل ترس از عوارض این بیماری، به رژیم های غذایی سخت روی می آورند که این بیماری را ریشه کن نمایند، ولی علاوه بر ابتلا به عوارض این نوع رژیم ها، گاه سیر کبد چرب را نیز بدتر می نمایند.

 

 لذا انتخاب منطقی رژیم غذایی کاهش وزن زیر نظر متخصص تغذیه و با کاهش وزن نیم تا یک کیلوگرم در هفته توصیه می گردد. اگر شما از افزایش وزن زیادی رنج می برید، جالب است بدانید که با کاهش وزن مختصر در حدود 10 درصد از وزن اولیه نیز در خیلی از موارد سیر بیماری را می توانید کنترل نمایید.

 

* انتخاب رژیم غذایی سالم : رژیم غذایی پر کربوهیدرات که حاوی میزان قابل توجهی سبزی و میوه و مواد غذایی پرفیبر باشد، معمولا بهترین انتخاب برای افراد مبتلا به کبد چرب است. کاهش چربی مصرفی، به ویژه چربی های اشباع شده و جایگزینی آنها با چربی های غیر اشباع که در روغن زیتون و ماهی وجود دارند، توصیه می گردد. استفاده از نان و غلات سبوس دار باید جدی گرفته شود. در نهایت تعیین مقدار مورد نیاز درشت مغذی ها اعم از پروتئین، چربی و کربوهیدرات بر اساس شرایط افراد باید تنظیم گردد.

 

* انجام ورزش و فعالیت بدنی منظم: چاقی به ویژه چاقی شکمی نقش مهمی در افزایش خطر ابتلا به کبد چرب دارد. بر همین اساس، داشتن پیاده روی منظم به میزان حداقل 30 تا 60 دقیقه در روز توصیه می شود. اگر شما وقت رفتن به باشگاه ورزشی را ندارید، پیاده روی در مسیر کار یا پارک را می توانید جایگزین نمایید.

 

* کنترل بیماری های زمینه ای متابولیک: کنترل دیابت و چربی های خون در بیماران مبتلا به کبد چرب ، نقش کمک کننده ای در بهبود این بیماری دارد. همانطور که می دانید از اصول مهم کنترل بیماری های متابولیک، رعایت رژیم غذایی و ورزش منظم می باشد.

 

* محافظت کبد از عوامل خطر: از عواملی که بر روی فعالیت طبیعی کبد اثر سوء دارند، باید پرهیز نمایید. از مهم ترین این عوامل، مصرف الکل و نیز بعضی داروها می باشد. لذا در هنگام مراجعه به پزشک، به او بگویید که مبتلا به کبد چرب می باشید که در تجویز دارو به آن توجه نماید.

 

پیشگیری

 

برای جلوگیری از بروز بیماری کبد چرب، سه نکته اساسی ذیل را فراموش نکنید:

 

* رژیم غذایی سالم: شما باید رژیم غذایی سالمی را با مصرف بالای میوه، سبزی، غلات سبوس دار و چربی های مفید برای خود انتخاب کنید.

 

* جلوگیری از افزایش وزن به ویژه چاقی شکمی: داشتن رژیم غذایی سالم به همراه فعالیت بدنی، به حفظ وزن سالم کمک می نماید. در صورت چاق بودن، از همین امروز برای کاهش وزن خود اقدام نمایید.

 

* هنگام استفاده از داروها کاملا مراقب باشید و از مصرف الکل جدا پرهیز نمایید.


+ نوشته شده در  دوشنبه هجدهم اردیبهشت 1391ساعت 21:52  توسط دکتر سامان خوشنود  | 

کبد چرب

کبد چرب

 

کبد چرب ((به انگلیسی: fatty liver)) با تجمع چربی در سلولهای کبدی و التهاب کبد مشخص می‌شود .این حالت ممکن است در افرادی که الکل مصرف می‌کنند ایجاد شود ولی در ایران این بیماری علل دیگر دارد و کبد غیر الکلی نامیده می‌شود.

 

فرم غیر الکلی این بیماری درتعدادی از اختلالات بالینی مانند : دیابت، چاقی، سوء تغذیه رخ می‌دهد.

همه گیری‌شناسی

 

اغلب بیماران ۴۰تا۶۰ سال سن داشته و بیماری در زنان شا یع تر است. کبد چرب در کودکان با سن بالاتر از ۱۰سال نیز می‌تواند ایجاد شود .این اختلال کبدی مزمن بوده وبرای سالها پایدار خواهد ماند .

علل

 

علت اصلی بروز کبد چرب ناشناخته‌است ولی تعدادی از اختلالات بالینی معین به عنوان علل زمینه‌ای شناخته شده‌اند. هفتاد درصد بیماران مبتلا به کبد چرب چاق هستند. دیابت و بالا بودن چربی‌های خون نیز از علل زمینه‌ای آن است. عوامل مختلفی که با عث تغییر متا بولیسم در بدن می‌شوند شامل کاهش ناگهانی وزن، سوء تغذیه، تغذیه وریدی، گرسنگی طولانی مدت نیز ممکن است باعث کبد چرب شوند.

 

انجام بعضی از جراحی‌ها ی شکم شامل برداشتن کیسه صفرا، برداشتن قسمتی از روده یا معده، جراحی روی لوزالمعده ومصرف بعضی از داروهای خاص شامل قرص‌های ضد با رداری، هورمون استروژن، کورتون (استروئیدها، آمیودارون، تاموکسی فن، والپروات سدیم نیز از علل زمینه ساز کبد چرب هستند . در کودکان اختلالات مادر زادی شامل سوء جذب چربی‌ها، سیستیک فیبروزیس وبیماری ویلسون با کبد چرب همراه هستند

بطور کلی میتوان عوامل ایجاد این بیماری را بشرح زیر عنوان کرد :

 

1- آب خوردن بین غذا[۱]

 

2- استرس درونی و نهفته

 

3- داروی تقویت جنسی خود سرانه

 

4- مصرف دارو بیش از حد معمول – مصرف لووستاتین ها

 

5- غذا ها ی فست فودی ( سوسیس، کالباس، سس، پیتزا و...)[۲]

 

 

تشخیص

 

اکثر مبتلایان دارای علامت نیستند گاهی فرد از درد شکم در ناحیه کبد احساس درد وپری می‌نماید وبه ندرت احساس ناراحتی در قسمت فوقانی وراست شکم وخستگی وجود دارد.گاهی به دنبال بررسی‌ها ی اتفاقی آزمایشگاهی (مانند بررسیهای استخدامی )کشف می‌شود .در بررسی‌های معمولی، آنزیم‌ها ی کبدی افزایش یافته‌اند ودر صورت شک به این اختلال اقدامهای بعدی برای کشف علت زمینه‌ای وبررسی سایر علل بیماری کبدی ضروری است .آزمایشهای لازم برای قند وچربی‌های خون وهمچنین برای ویروسهای هپاتیتی ضروری است .با مطالعات تصویر برداری مانند سونو گرافی، تجمع چربی در کبد نشان داده می‌شود .گاهی برای اثبات تشخیص نمونه برداری از کبد ومطالعه میکروسکوپی بر روی آن لازم است ولی گاهی نمونه برداری انجام نشده وبیمار به مدت ۶ماه تا یکسال از نزدیک زیر نظر گرفته می‌شود تا طبیعی شدن آنزیم‌های کبدی به دنبال درمان اختلالات زمینه ساز اثبات گردد.

درمان

 

برای درمان و بهبود کبد چرب باید اختلالات زمینه ساز درمان شوند.در حال حاضر درمان بر روی مهار مشکلات طبی واختلالاتی که زمینه ساز کبد چرب هستند متمرکز است.داروهای جدید مختلفی مانند متفورمین برای درمان کبد چرب عرضه شده‌اند که تاثیر قطعی آنها ثابت نشده‌است .

 

ورزش روزانه و مصرف مرتب میوه وسبزیجات اثرات مفیدی بر روی این بیماری دارند کاهش تدریجی وزن در افراد چاق لازم بوده ومفید است، ولی کاهش ناگهانی وزن، این اختلال را تشدید می‌کند .در کبد چرب مقاومت به انسولین شایع بوده وداروهایی که مقاومت به انسولین را درمان می‌کنند مانند :متفورمین موجب بهبود آنزیم‌های کبدی می‌شوند .ویتامین E با دوز ۴۰۰میلی گرم در روز باعث کاهش آسیب به سلولهای کبدی و بهبود آنزیم‌های کبدی می‌شود ولی چون با خطر افزایش بیماریهای قلبی همراه است مصرف دراز مدت آن توصیه نمی‌شود .در کودکان علل زمینه‌ای شامل دیابت، سوء جذب چربی، چاقی، ماراسموس، کواشیورکور، بیماری ویلسون، سیستیک فیبروزیس، باید مهار ودرمان شود.

در اکثر بیماران مبتلا به کبد چرب مشکل جدی برای کبد ایجاد نمی‌شود. کبد چرب از نظر بالینی یک اختلال پایدار وساکت شناخته شده ودر بیشتر موارد سبب اختلال شدیدی در کبد نمی‌شود وبا درمان بهبود می‌یابد.ولی در تعداد اندکی از بیماران با گذشت زمان با فت جوشگاهی و فیبروز در کبد ایجاد شده ودر نهایت سیروز ونا رسایی کبد ایجاد می‌شود .چون پیش بینی مسیر بیماری در یک فرد واینکه در کدام بیمار پیشرفت خواهد کرد مشکل است، درمان وکنترل آن برای همه مبتلایان الزامی است [۷]


+ نوشته شده در  دوشنبه هجدهم اردیبهشت 1391ساعت 21:51  توسط دکتر سامان خوشنود  | 

ریفلاکس معده

درمان ترش کردن معده(ریفلاکس)

شاید بیشتر آدم ها ریفلاکس  معده  را تجربه می کنند. منظور از ریفلاکس، همان سوزش سردل یا به اصطلاح عامیانه «ترش کردن معده» است.. قدیمی‌ها برای حل این مشکل ازدرمان‌های سنتی و توصیه‌های تغذیه‌ای خاصی استفاده می کردند (مانند خوردن عرق نعناع و سیب ، شیر …) که گاهی به درمان آن کمک می‌کرد.

آیا نوع تغذیه در رفع این بیماری تأثیر دارد و آیا پرهیزهای غذایی می‌توانند جلوی این بیماری را بگیرند،                                      

ریفلاکس یا ترش کردن معده، در حقیقت، برگشت محتویات معده به مری است که معمولا نیم تا ۲ساعت پس از خوردن غذا اتفاق می‌افتد. عاملی که سبب سوزش مری می‌شود، اسید معده و هورمون پپسین است: «این هورمون به مخاط مری آسیب میرساند و در صورت تداوم به ضعف شدیدی در این منطقه منجر می گردد که در درازمدت ممکن است به بدخیمی منجر شود. علامت بارز این ناراحتی، سوزش سردل یا احساس درد همراه با سوزش زیر جناغ سینه است اما گاهی ریفلاکس با بیماری‌های دیگری مثل ناراحتی قلبی و تنفسی اشتباه گرفته می‌شو. برخی از بیماران با احساس درد قلبی مراجعه می‌کنند و نمی‌دانند مشکل اصلی‌شان  از معده وریفلاکس است. این ناراحتی در موارد خیلی شدید علایم اختلال تنفسی به وجود می‌آورد. برخی از افراد که مدت‌ها به عنوان بیماران مبتلا به آسم و برونشیت تحت درمان بوده‌اند، در حقیقت ریفلاکس معده داشته‌اند. اینها به احتمال زیاد پس از غذا می‌خوابیده‌اند و محتویات معده‌شان وارد مری می‌شده است و سپس از راه حلق به ریه می‌‌رسیده و مشکلات تنفسی را ایجاد می‌کرده است اما به جای مراجعه به متخصص گوارش، نزد متخصص ریه می‌رفته‌اند.

 

- چاقی و بارداری ترش کردن معده (ریفلاکس) را تشدید می‌کنند

 

ریفلاکس  یا سوزش سر دل عارضه‌ای جدی است که باید هرچه زودتر برای درمان آن اقدام شود. اگر این ناراحتی برای مدتی طولانی ادامه یابد، ممکن است به ناراحتی‌هایی مانند اختلال در بلع از قبیل بلع دردناک و خون‌ریزی‌های گوارشی ناشی از ناحیه زخم شده مری منجر شود.

 

چه عواملی باعث به وجود آمدن  این مشکل می شوند؟

 

«ریفلاکس یک سری علل اولیه و ثانویه دارد.

 

علل اولیه به وجود آورنده این عارضه عبارت‌اند از : سیگار کشیدن، مصرف داروهای شل‌کننده عضلانی مانند داروهای گشادکننده عروق قلب، داروهایی که برای درمان آسم مصرف می‌شود (مانند آمینوفیلین و تئوفیلین) و علل ثانویه :عواملی هستند که سبب افزایش فشارهای شکمی می‌شوند (مانند چاقی یا بارداری). افزایش پروژسترون به هردلیلی از جمله بارداری یا مصرف داروهای ضدبارداری یا عادت ماهانه هم از عوامل ثانویه این مشکل می باشند. ورزش‌های شدید همراه با خم و راست شدن پس ازصرف غذا، پرخوری و بلافاصله خوابیدن پس از صرف غذا، روی شکم خوابیدن، پوشیدن لباس‌های تنگ که روی شکم و ناحیه کمر فشار وارد می‌کنند هم از عوامل تشدید کننده این عارضه به حساب می‌آیند که برای فرو نشاندن آن لازم است علل یاد شده را برطرف نمود.

 

- از غذاهای چرب و تند پرهیز کنید

 

، «افرادی که دچار سوزش سر معده  یا ریفلاکس هستند، باید از خوردن غذای چرب پرهیز نمایند. چربی‌ها دیرتر از مواد کربوهیدرات‌دار و قندی از معده تخلیه می‌شوند و به همین دلیل، احتمال بازگشت محتویات معده به مری را بیشتر می‌کنند. غذاهایی که انتهای تحتانی مری را شل می‌کنند و باید از مصرف‌شان خودداری کرد؛ مانند شکلات، نوشابه‌های کافئین‌دار، چای، قهوه، پیاز، سیر و نعناع

 

نعناع! چیزی که همه فکر می‌کنند برای ریفلاکس معده مناسب است اما نعناع به دلیل خاصیت شل‌ کنندگی انتهای مری می‌تواند این عارضه را تشدید نماید. از خوردن سرکه به همراه سالاد نیز باید پرهیز کرد و غذاهایی که اسید اضافه معده را جذب می‌کنند (مانند شیر، تخم مرغ و غذاهای نشاسته‌ای) بیشتر مصرف نمود. غذاهایی که دارای سس زیاد هستند به خصوص سس‌های چرب و غذاهای پر ادویه هم این مشکل را تشدید می‌کنند.

 

مواد غذایی حاوی موادنگه‌دارنده و افزودنی‌ها، چیپس و انواع اسنک‌ هم می‌توانند سوزش انتهای مری را تشدید نمایند. توصیه می‌شود که وعده‌های غذایی‌شان را بیشتر و حجم غذای‌شان را کمتر نمایند؛ از نوشیدن مایعات همراه غذا پرهیز کنند؛ پس ازصرف غذا دراز نکشند و هنگام خواب، به پشت نخوابند. درباره جویدن آدامس پس از غذا نیز آدامس تأثیر دوگانه‌ای روی ریفلاکس معده دارد.

 

از طرفی با افزایش ترشح بزاق، اسید معده را کاهش می‌دهد وباعث کاهش سوزش سر معده می شود و از سوی دیگر به دلیل باز و بسته شدن مکرر دهان موقع جویدن، هوای زیادی وارد معده می‌کند که باعث نفخ می شود و نفخ، فشار زیادی به معده وارد می نماید و ریفلاکس را تشدید می‌کند. خوردن میوه‌ها معمولا مشکلی ایجاد نمی‌کند، به جز میوه‌هایی که اسیدیته بالایی دارند (مانند مرکبات که دارای ویتامین c یا اصطلاحا اسید اسکوربیک هستند) و ممکن است باعث تشدید این عارضه شوند. در انتها به افراد چاق و کسانی که دارای اضافه وزن هستند، توصیه می‌شود برای کاهش وزن خود اقدام نمایند؛ زیراچاقی شکمی یکی از علل های اصلی این عارضه به شمار می رود.



+ نوشته شده در  جمعه پانزدهم اردیبهشت 1391ساعت 22:50  توسط دکتر سامان خوشنود  | 

دیابت شیرین

بیماری قند[۲]، مرض قند یا دیابت شیرین(به انگلیسی: Diabetes mellitus) یک اختلال مزمن متابولیک یا سوخت و سازی در بدن است که سرعت و توانایی بدن در استفاده و سوخت و ساز کامل قندها کاهش می‌یابد. از این‌رو میزان قند خون افزایش می‌یابد. در تعریف سازمان بهداشت جهانی٬ دیابت یک بیماری است که در آن بدن یا دچار کمبود انسولین است یا انسولین تولیدی را به درستی مصرف نمی‌کند. انسولین یک هورمون است که برای تبدیل قند و نشاسته و کربوهیدرات به انرژی مورد نیاز در سلول‌های بدن ضروری و مورد نیاز است. عوامل به وجود آورنده دیابت هنوز هم ناشناخته است البته عوامل ژنتیکی و چاقی و کم‌تحرکی نقش مهمی در ابتلای فرد به دیابت دارند. طبق نظر سازمان جهانی دیابت اندازه‌گیری قند خون جهت غربالگری توصیه می‌شود.[۳][۴]


دیابت نوع یک

 

بدن مبتلایان به دیابت نوع یک که اغلب در سنین زیر ۳۰ سالگی نمایان می‌شود، توانایی تولید انسولین را ندارد و این امر موجب افزایش سطح قند خون می‌گردد. این امر به دلیل از دست رفتن سلول‌های β جزایر لانگرهانس پانکراس اتفاق می‌افتد. دلیل اصلی از دست رفتن سلول‌های β، حمله سلول‌های لنفوسیت T به دلیل خودایمنی است که در بیشتر موارد بروز بیماری بدنبال ابتلا به یک بیماری ویروسی اتفاق می‌افتد. درمان به صورت تزریق انسولین و کنترل دائمی میزان قند خون می‌باشد. انسولین هورمونی است که راه را برای ورود گلوکز به سلول‌ها باز می‌کند و در آنجا این مواد را می‌سوزاند. حدود ۵ تا ۱۰ درصد افراد دیابتی در امریکا که دیابت آنها به اثبات رسیده به این نوع دیابت مبتلا هستند. دیابت نوع یک در افراد زیر چهل سال و معمولا در کودکان بروز می‌کند. علائم دیابت نوع اول عبارتند از تشنگی بیش از حد، گرسنگی دایمی، تکرر ادرار (به خصوص در شب)، کاهش وزن ناگهانی، خستگی مفرط و تاری دید.

دیابت نوع دوم                                                                   در مرض قند نوع دوم بدن فرد مبتلا انسولین تولید می‌کند و حتی ممکن است غلظت انسولین در خون از مقدار معمول آن نیز بیشتر باشد اما گیرنده‌های یاخته‌ای فرد نسبت به انسولین مقاوم شده و در حقیقت نمی‌گذارند انسولین وارد سلولها شده و اعمال طبیعی خود را انجام دهد. در این حالت می‌توان با درمان رژیمی و ورزش غلظت قند خون را   کاهش داد. شیوع این نوع در حال ازدیاد است. مرض قند نوع دوم در افراد چاق دیده می‌شود و درصد شیوع این بیماری در زنان بیش از مردان است. به بیان دیگر این نوع دیابت ناشی از مقاومت بدن در برابر مصرف انسولین (شرایطی که بدن از استفاده صحیح انسولین خودداری می‌کند) و همچنین کمبود مقدار انسولین نیز وجود دارد. بسیاری از امریکایی‌هایی که به دیابت مبتلا هستند دیابتی از این نوع دارند.

دیابت بارداری

 

دیابت بارداری مربوط به چند ماهه آخر دوران بارداری است و معمولاً سابقه خانوادگی در ابتلا به آن نقش دارد. کاهش مصرف کربوهیدرات‌ها و محدود کردن دریافت قندهای خالص و افزایش تعداد وعده‌های غذا و کاهش حجم وعده‌ها از جمله عوامل بهبود بخش می‌باشند. ناگفته پیداست که این نوع دیابت فقط در بانوان شیوع دارد. در واقع این دیابت مختص به دوران بارداری زنان است ولی حدود ۵ تا ۱۰٪ از این زنان فورا بعد از اینکه باردار شدند دیابت آنها به دیابت نوع دو تبدیل می‌شود.

تشخیص

تجهیزات آزمایش میزان گلوکز خون شامل دستگاه تشخیص٬ نوار خون و لنست یا نشتر برای سوراخ کردن پوست

 

برای تشخیص دیابت یا در آستانه ابتلا به دیابت دو نوع تست انجام می‌گیرد که به نام‌های فستینگ گلوکز پلاسما تست یا آزمایش قند ناشتا(GPF) وتست تلورنس گلوکز بزاق (TTGO) معروفند. هر دو تست می‌تواند تشخیص دهد که آیا فرد به دیابت مبتلا هست یا در آستانه ابتلا به دیابت قرار دارد. مرکز دیابت امریکا تست GPF را پیشنهاد می‌کند چرا که این تست آسان‌تر کم هزینه و سریع می‌باشد. با انجام این تست اگر سطح گلوکز خون افراد بین ۱۰۰ تا ۱۲۵ ld/g m باشد فرد در آستانه ابتلا به دیابت است و اگر سطح گلوکز خون ۱۲۶ و بالاتر باشد فرد مبتلا به دیابت است. ولی در تست TTGO سطح گلوکز خون افراد بعد از روزه بودن و سپس اینکه فرد بعد از ۲ ساعت یک آشامیدنی که مقدار گلوکز فراوان را دارا است می‌نوشد و بعد از آن اگر سطح گلوکز خون افراد بعد از ۲ ساعت بعد از نوشیدن نوشیدنی ۱۴۰ تا ld/ gm۱۹۹ باشد فرد در آستانه ابتلا به دیابت قرار دارد و اگر سطح گلوکز خون ۲۰۰ و بالاتر باشد فرد مبتلا به دیابت است.

دیابت اولیه یا در آستانه ابتلا به دیابت

 

حالتی است که در آن سطح گلوکز خون افراد بالاتر از حد نرمال بوده ولی مقدار آن به حد دیابت کامل نرسیده‌است. در امریکا حدود ۵۷ میلیون نفر علاوه بر آن ۲۳٫۶ میلیون نفری که قبلا ذکر شد به این نوع دیابت مبتلا هستند.

علائم

 

در مراحل ابتدایی ٰ ممکن است دیابت بدون علامت باشد. بسیاری از بیماران به طور اتفاقی در یک آزمایش یا در حین غربالگری شناسایی می شوند. با بالاتر رفتن قند خون، علائم دیابت آشکارتر می شوند. پر ادراری، پرنوشی، پرخوری، کاهش وزن با وجود اشتهای زیاد از علایم اولیه شایع دیابت است. بسیاری از بیماران در هنگام تشخیص بیماری چندین سال دیابت داشته‌اند و حتی دچار عوارض دیابت شده‌اند.

  .

پرهیز غذایی

بسیاری از افرادی که بعد از سن ۴۰ سالگی دچار دیابت می‌گردند با رعایت یک رژیم غذایی مشتمل بر مصرف سبزیجات، غلات کامل، حبوبات و ماهی و محدود کردن شدید فراورده‌های شیرینی‌پزی و شکر و محدود کردن دریافت کربوهیدرات می‌توانند حال خود را بهبود بخشند. بسیاری از کسانی که دچار دیابت شده‌اند انسولین مصرف می‌کنند آنها توانایی کافی برای پاسخ دادن به انسولین را ندارند و این امر به علت وزن بالا و مصرف زیاد قندهای تصفیه شده از سوی آنهاست. اولین دستور برای برطرف کردن این حالت استفاده از غلات و دانه‌های کامل به جای فرآورده‌های شیرینی و نان‌پزی(آرد سفید) است. این امر با کمک به احساس سیری و خوردن کمتر باعث محدود کردن دریافت مهم‌ترین منبع دریافت چربی‌ها خواهد گردید.

 

برپایه پژوهش‌هایی که در اروپا انجام گرفته‌است نشان داده شده که دریافت مقادیر بسیار زیاد پروتئین به کلیه‌های یک فرد دیابتی آسیب وارد می‌کند بنابراین دیابتی‌ها باید از مقادیر کمتر گوشت و ماکیان و تخم مرغ استفاده نمایند. همچنین تحقیقات اخیر نشان می‌دهد که کربوهیدرات‌های تصفیه شده میزان نیاز به انسولین را افزایش و چربی‌های غیر اشباع تک‌پیوندی و چندپیوندی موجود در سبزیجات و چربی‌های امگا-۳ موجود در روغن ماهی و همچنین استفاده از آرد کامل و دانه‌های کامل بجای آرد تصفیه شده نیاز به انسولین را کاهش می‌دهد. سطح بالای قند خون بعد از صرف غذا موجب می‌شود که قندها به یاخته‌ها چسبیده و تبدیل به ماده‌ای سمی (برای یاخته‌ها) بنام سوربیتول شوند که این ماده به اعصاب و کلیه و رگ‌ها و قلب آسیب خواهد رساند.

زخم‌های دیابتی

پای دیابتی

زخم‌های دیابتی، جراحت‌هایی در پوست، چشم، اعضای موکوسی و یا یک تغییر ماکروسکوپی در اپیتلیوم نرمال افراد دیابتی تیپ ۱ و ۲ می‌باشد. بیش از ۷۵ ٪ افراد دیابتی، مبتلا به زخم‌های دیابتی هستند که در امریکا بیش از ۸۰ ٪ آن‌ها منجر به قطع عضو می‌شوندکه در صورت مراجعه به خوبی درمان می‌شدند. زخم‌ها در هنگام بروز، مستعد عفونت هستند (اگرچه عفونت به ندرت در اتیولوژی زخم‌های دیابتی دخالت دارد). این جراحت‌ها معمولا به دلیل زخم‌های اولیه، التهاب، عفونت و یا شرایط دارویی ایجاد می‌شوند که سلامتی را به‌خطر می‌اندازند. به طور کلی افرادی با سابقه دیابت بیش از ۱۰ سال، جنس مذکر(مردها)، عوارض قلبی‌عروقی، عوارض کلیوی، بیشتر از دیگر بیماران دیابتی٬ در معرض خطر زخم پای دیابتی می‌باشند. دیگر دلایل ایجاد این زخم‌ها شامل عفونت ثانویه(باکتری، قارچ و یا ویروس) و ضعف شدید بیمار می‌باشند.

علایم زخم دیابتی

    زخم‌های پا که در ا ثر آسیب عصبی یا جریان خون ضعیف به وجود می‌آیند (زخم‌ها اغلب بالای قوزک یا زیر شست و یا در محلی از پا که ناشی از نامناسب بودن کفش است، تشکیل می‌شود)


درمان

درمان زخم‌های دیابتی به طرق مختلف انجام می‌گیرد:

 

    مراقبت پا: که شامل مرطوب نگه داشتن محیط زخم با ا نتخاب ماده مناسب، همچنین خشک نگه داشتن لبه‌های زخم.در بیماران دیابتی وابسته به انسولین که مبتلا به زخم هستند، مراقبت‌ها حدود ۳ سال ادامه می‌یابد.

    آنتی بیوتیک‌ها: آنتی بیوتیک‌ها حتی زمانی که عفونت‌ها بروز نکرده‌اند(پروفیلاکتیک) تجویز می‌شوند تا از بروز عفونت جلوگیری شود.

    کنترل قند خون : یکی از عوامل ایجاد زخم‌های دیابتی، بالا بودن قند خون است. بالا بودن قند خون ایمنی را کاهش می‌دهد و بهبودی زخم را به تاخیرمی‌اندازد. کنترل قند خون چه به صورت تجویز دارویی و چه به صورت غذایی و همچنین تجویز انسولین به صورت کوتاه مدت زخم را بهبود می‌بخشد و قند اولیه را کنترل می‌کند.

پیش گیری

برای پیشگیری از تشکیل زخم‌های دیابتی راه‌های مختلفی وجود دارد که عبارتند از: پرهیز از سیگار، تحت کنترل داشتن قند وفشار خون و کلسترول، ورزش برای تحریک جریان خون، تمیزنگه داشتن پاها، برسی کردن هر روز پاها به منظور بررسی خراش و ترک خوردگی پوست، خشک کردن پاها بعد از حمام.

ورزش و مرض قند

ورزش به دیابتی‌ها کمک می‌کند که از شر حمله‌های قلبی و نابینایی و آسیب‌های عصبی در امان باشند. وقتی که غذا می‌خورید سطح قند خونتان افزایش می‌یابد. هر چه بیشتر سطح خون افزایش یابد قند بیشتری به یاخته‌ها می‌چسبد. وقتی که قند به یاخته بچسبد دیگر نمی‌تواند از آن جدا شود و تبدیل به ماده‌ای زیان‌آور بنام سوربیتول می‌شود که این ماده می‌تواند باعث نابینایی و ناشنوایی و آسیب‌های مغزی و قلبی و نشانگان پاهای سوزان و... گردد.

 

وقتی که قند وارد بدن شما می‌شود فقط می‌تواند در یاخته‌های کبد و ماهیچه ذخیره گردد. اگر یاخته‌های کبد و ماهیچه از کربوهیدرات اشباع باشند، قندها دیگر جایی برای رفتن ندارند. اگر ذخیره یاخته‌های ماهیچه در پی ورزش کردن مصرف گردد پس از صرف غذا قندها به وسیله ماهیچه جذب می‌شوند و مقدار آنها در خون افزایش نمی‌یابد. بنابراین اگر با یک برنامه ورزشی منظم بتوانیم ذخیره قند ماهیچه‌ها را کاهش دهیم مسلماً می‌توانیم شاهد بهبود همه جانبه عوارض بیماری دیابت باشیم.

دیابت در ایران

از هر ۲۰ ایرانی یک نفر به دیابت مبتلاست و نیمی از این تعداد نمی‌دانند که دیابت دارند. هر ۱۰ ثانیه یک نفر در جهان به دلیل عدم آگاهی از دیابت و روش کنترل آن، جان خود را از دست می‌دهد. هر ۳۰ ثانیه یک نفر در جهان به علت عدم آگاهی از دیابت و روش کنترل آن، پای خود را از دست می‌دهد.

 


+ نوشته شده در  جمعه پانزدهم اردیبهشت 1391ساعت 22:49  توسط دکتر سامان خوشنود  | 

کولیت اولسروز

کولیت اولسروزUlcerative Colitis-

کولیت اولسروز(زخمی) برای اولین بار در اواسط قرن 18  توصیف شد ، در حالی که بیماری  کرون بعد از آن و در سال 1932 تحت عنوان regional ileitis  گزارش شد. از آنجائیکه بیماری کرون می تواند روده بزرگ را گرفتار کند، و علائم مشابه کولیت اولسروز نشان دهد، اغلب این دو بیماری با هم تحت عنوان بیماری التهابی رودهIBD)  (inflammatory bowel disease) شناخته شده اند، گرچه از نظر پاتوفیزیولوژی به روشنی از هم متمایز هستند.

 

کولیت اولسروز در تمام جهان شایعترین بیماری التهابی روده است. بر خلاف بیماری کرون، کولیت اولسروز یک بیماری محدود به مخاط است و کمتر همراه با عوارض است و با کولکتومی بهبود می یابد و در بسیاری از بیماران سیر آن ملایم است. نوشتجات در مورد پاتوژنز(علت شناسی) اصطلاحا بیماری التهابی روده، بیشتر تمایل به تمرکز بر روی بیماری کرون دارند و مقالات کمی بطور اختصاصی و روشن به کولیت اولسروز پرداخته اند.

 

ما دراینجا جدید ترین برداشتمان را تا زمان فعلی از پاتوفیزیولوژی، تشخیص و درمان کولیت اولسروز  مرور می کنیم؛ همچنین کولیت اولسروز را با بیماری کرون مقایسه کرده و بنا به شرایط، هر دو بعنوان بیماری التهابی روده نامیده خواهند شد.

 

تظاهرات بالینی

علائم، سیربالینی وارزیابی فعالیت بیماری:

اسهال خونی با یا بدون موکوس(بلغم) شاخص کولیت اولسروز است. آغاز معمولا تدریجی است، و اغلب با دوره های بهبودی و تشدید خود بخود، ادامه می یابد. بیماری فعال بصورت التهاب مخاط تظاهر می کند که در رکتوم آغاز می شود(پروکتیت) و در بعضی موارد به بقیه کولون گسترش می یابد. اگر چه پروکتیت در خیلی موارد با fecal urgency(فوریت و دست پاچگی برای اجابت مزاج) و دفع خون تازه همراه است ولی ممکن است متناقضا با یبوست همراه شود. پروکتوسیگموئیدیت، کولیت سمت چپ، کولیت منتشر یا پانکولیت(گرفتاری تمام کولون) ممکن است بسته به شدت و وسعت بیماری، به اسهال، دفع مکرر خون و موکوس، دست پاچگی و زورزدن موقع اجابت مزاج، درد شکم، تب، بی حالی و کاهش وزن منجر شود.

 

در بیماران مبتلا به کولیت اولسروز سمت چپ یا مبتلایان به پروکتیت یا پروکتوسیگموئیدیت ممکن است یک ناحیه ملتهب کوچک در اطراف سوراخ آپاندیکس درسکوم دیده شود(cecal patch) ولی این یافته اختصاصی نیست. پیش آگهی بیماران مبتلا به کولیت اولسروز در طی 10 سال اول پس از تشخیص، عموما خوب و با میزان کم کولکتومی همراه بوده، و در اغلب بیماران با گذشت زمان رو به بهبودی می روند..

 

عوارض

عوارض  حاد مانند خونریزی شدید و توکسیک مگاکولون(اتساع سمی کولون) ممکن است در بیماران با التهاب شدید یا منتشر بروز کند؛ مشکلات دیگر مثل دیسپلازی اپیتلیال یا کانسر، ممکن است در فاز مزمن بیماری بروز کنند. بر اساس داده های مراکز ارجاعی(referral centers)، ریسک کلی کانسر کولورکتال در بیماران با کولیت اولسروز مزمن ممکن است که به 20-30% در 30 سال برسد، اما میزان شیوع در مطالعات جامعه گرا( population-based series) کمتر است( تقریبا 2%).

 

ریسک فاکتور های کانسر عبارتند از مدت طولانی بیماری، بدون در نظر گرفتن فعالیت بالینی بیماری؛ گرفتاری وسیع؛ شروع بیماری در سن کمتر؛ التهاب شدید؛ وجود کلانژیت اسکلروزان اولیه؛ و سابقه فامیلی کانسر کولورکتال. اگر چه کولونوسکوپی مراقبتی برای بیماران در معرض خطر توصیه می شود ولی شواهد آشکاری مبنی بر اینکه این مراقبت طول عمر را زیاد کند وجود ندارد. تظاهرات خارج روده ای در اعضا و سیستمهای مختلف بدن( مثل مفاصل، پوست، کبد، چشم، دهان و سیستم انعقادی)که قبل یا همزمان علائم روده ای ظاهر می شوند در 10-30 % بیماران مبتلا به کولیت اولسروز بروز می کنند.

 

تشخیص

تشخیص دقیق کولیت اولسروز شامل تعیین وسعت و شدت التهاب می شود، و این اطلاعات، پایه انتخاب مناسب ترین درمان و پیش بینی سر نوشت بیمار است. هم آندوسکوپی و هم بیوپسی برای تعیین مشخصات بافت شناسی اختصاصی لازم است؛ آزمایشات رادیولوژیک و سونوگرافی ضروری نیستند ولی ممکن است مفید باشند. تمام این بررسی ها در تمایز کولیت اولسروز از وضعیت های دیگر که علائم مشابه ایجاد می کنند کمک می کنند.

+ نوشته شده در  شنبه نهم اردیبهشت 1391ساعت 23:14  توسط دکتر سامان خوشنود  | 

کولیت اولسروز

کولیت اولسروز

 

کولیت زخم‌شونده

 

تصویر اندوسکوپیک از سیگموئید مبتلا به کولیت اولسراتیو. به وجود زخم در سطح کولون توجه کنید.

کولیت اولسروز یا کولیت خونریزی‌دهنده (به انگلیسی: Ulcerative colitis)*[۱] فرمی از بیماری التهابی روده است که روده‌ها به خصوص روده بزرگ شامل کولون و رکتوم را درگیر می‌کند و در واقع نوعی کولیت است. علت اصلی و دقیق این بیماری مشخص نمی‌باشد اما به نظر می‌رسد باکتری و ویروسهای ناشناخته‌ای باعث بروز آن می‌شود. همچنین استرس و زندگی در محیط شهری باعث تشدید این بیماری می‌گردد.

 

این بیماری به اختصار UC گفته می‌شود. علامت ویژه بیماری اسهال خونی است که به طور تدریجی بیشتر می‌شود. گاه نام بیماری به‌خاطر نماد (IBD)، اغلب با نام ( IBS) یا سندرم روده تحریک پذیر اشتباه می‌شود، که یک بیماری مشکل ساز ولی خفیف است. اولسراتیو کولیت شباهت به بیماری کرون دارد که شکل دیگری از بیماری التهابی روده است. اولسراتیو کولیت یک بیماری متناوب است، با دوره‌های تشدید علائم و دوره‌های بهبودی که در آن‌ها تقریبا هیچ‌گونه علامتی دیده نمی‌شود. با وجودی که علائم کولیت اولسراتیو گاهی می تواند خودبه‌خود بهبود یابد، ولی این بیماری معمولاً نیازمند درمان است.

 

علایم و نشانه‌ها

    اجابت مزاج مکرر به صورت دفع مدفوع شل

    دفع خون و چرک در مدفوع

    خونریزی از مقعد

    احساس دفع ناقص و باقیماندن مدفوع در شکم

    احساس فوریت برای دفع

    دردهای شدید شکمی همزمان با حرکات روده

    درد در مفصل‌ها چراکه کولیت اولسروز گاه علاوه بر دستگاه گوارش بر سایر اعضای بدن نیز تاثیر می‌گذارد و منجر به التهاب مفاصل و مشکلات پوستی می‌شود.

    درد مقعد به صورت منقطع

تشخیص بیماری

 

معاینه و آزمایشات ممکن است انجام شود تا بیماری تشخیص داده شود:

 

معاینه مقعدی • معاینه کامل شکم • معاینه مفاصل • آزمایش خون و مدفوع و تصویربرداری‌های پزشکی مانند رادیوگرافی با ماده حاجب

 

آندوسکوپی کولون (به طور دقیق تر سیگموئیدوسکوپی و یا کولونوسکوپی ) به پزشک اجازه می‌دهد بررسی مستقیمی بر روی روده بزرگ و یا راست روده انجام دهد. در هنگام آندوسکوپی، ممکن است پزشک یک تکه کوچک از جدار روده را برای بررسی بیشتر آزمایشگاهی بردارد که به آن بیوپسی می‌گویند این کار به تشخیص دقیق تر بیماری کمک می‌کند. همچنین این نمونه‌ها در ارزیابی تغییرات دستگاه گوارش و سیر بیماری و غربالگری و تشخیص زودهنگام سرطان مورد استفاده قرار می‌گیرند. برخی از بیماران مبتلا در معرض خطر بالاتر ابتلا به سرطان روده بزرگ قرار دارند. غربالگری و نظارت بر بیمار، می‌تواند در اوایل بروز سرطان به تشخیص آن کمک کند و واضح است که زمان تشخیص سرطان تاثیر بسیار زیادی در پیش آگهی بیماری و علاج پذیری آن دارد.

درمان

این بیماری مزمن بوده، دارای علاج قطعی نمی‌باشد، بنابراین آموزش نحوه زندگی با آن مهم است. بیماران باید تحت نظارت مداوم برای بیماری قرار گیرند، تا به بیمار در جهت جلوگیری از بدتر شدن شرایط وی کمک شود. داروهایی برای به کنترل علایم و بهبود کیفیت زندگی بیمار تجویز می‌شوند. داروها منجر به علاج بیماری نمی‌شوند اما کمک می‌کنند که بیمار بتواند مانند افراد سالم زندگی کند. مقدار مصرف دارو باید با مراجعه مکرر به پزشک تنظیم شود و در صورت بروز عوارض جانبی داروها ممکن است لازم باشد که داروها تغییر کند. مصرف کامل و به موقع داروها منجر به بازیافت سلامتی شده از عوارض بعدی جلوگیری می‌کند. شایعترین داروهای ضدالتهابی برای درمان بیماری‌های التهابی روده، ترکیبات 5ASA نامیده می‌شوند مانند سولفاسالازین و مزالازین. این ترکیبات به کنترل نشانه‌های بیماری پس از مدتی مصرف، کمک می‌کنند.این داروها به صورت خوراکی و یا تنقیه یا شیاف تجویز می‌شوند.

 

عوارض جانبی داروها در کوتاه مدت شامل تغییرات خلق و خو٬ مشکلات خواب٬ افزایش وزن٬ تغییر شکل بدن (مانند بزرگ شدن شکم و ورم کردن صورت)٬ صورت باد کرده و بروز آکنه یا جوش صورت است و عوارض کمتر معمول اما شدیدتر، عبارتند از تب، مشکلات قلبی و کبدی. عوارض جانبی شدید می‌توانند نشانه حساسیت به ماده سولفا نیز باشد. که در این صورت باید داروی دیگری برای بیمار تجویز شود. بروز هر گونه عارضه جانبی بر اثر مصرف داروهای جدید نیاز به تماس گرفتن با پزشک را می‌طلبد.

سایر داروها

ممکن است داروهای گروه کورتیکواستروئید به صورت خوراکی یا وریدی نیز برای برای کاهش التهاب تجویز شوند. بر خلاف گروه قبلی، کورتیکواستروئیدها معمولاً فقط برای دوره‌های کوتاه مدت مصرف می‌شوند. آنها نباید در دوره خاموشی یا بهبودی بیماری مصرف شوند. درمان توسط سرکوب سیستم ایمنی بدن نیز روشی است که منجر به کاهش التهاب منجر شود.داروهای سرکوب کننده سیستم ایمنی بدن مانند آزاتیوپرین می‌توانند برای دوره‌های طولانی در نظر گرفته شود اما لازم است که بیمار برای دیدن دکتر بیشتر از تعداد دفعات معمول برای نظارت بر وضعیت سلامتی خود برنامه ریزی نماید. ورزش منظم و سبک و همچنین ورزش هفتگی سنگین به تنهایی 70درصد مشکلات را حل میکند

رژیم غذایی

 

در دوره خاموشی بیماری هیچ قانون مطلقی برای غذاهای مشکل دار وجود ندارد. بیمار خود باید احساس کند که بعد از خوردن هر غذا چه احساسی دارد و این مساله خود بهترین راهنما است. نوشتن آنچه بیمار پس از خوردن آن دچار مشکل می‌شود در یک جدول و عوارض بروز نموده راهنمای بسیار مناسبی برای رسیدن به یک برنامه غذایی مناسب است. اما در هنگام شعله ور شدن بیماری لازم است از نوشیدنیهای گازدار، غذاهای دارای فیبر زیاد و نفخ آور مانند کلم، لوبیا و نخود، مواد غذایی چون غذاهای پر چرب، شیر و محصولات لبنی و گوشت قرمز که هضم آنها دشوار است پرهیز کرد. نوشیدن یک تا یک و نیم لیترنوشیدنی بدون گاز به خصوص آب یا دوغ قویا توصیه می‌شود. همچنین هنگام شعله ور شدن بیماری می‌توان از مواد غذایی مانند برنج سفید، ماکارونی ساده، هلو یا گلابی پوست کنده شده، سیب زمینی پخته، ماهی آب پز، پوره سیب زمینی، گوشت مرغ بی پوست، نان با آرد جو استفاده کرد.

 


+ نوشته شده در  شنبه نهم اردیبهشت 1391ساعت 23:13  توسط دکتر سامان خوشنود  | 

سندروم روده تحریک پذیر IBS

سندروم روده تحریک پذیر IBS

سندروم روده تحریک پذیر ( IBS ) شایعترین اختلال دستگاه گوارش است به طوریکه تخمین زده می شود 10 تا 20 درصد مردم مبتلا به این سندرم هستند ولی فقط حدود 15 % بیماران به پزشک مراجعه می کنند.

 

  سندروم روده تحریک پذیر یک اختلال مزمن دستگاه گوارش است ، درد شکم و اختلال در اجابت مزاج ( بصورت اسهال یا یبوست ) را از علایم اصلی آن است و درمان های متعددی برای این سندرم وجود دارد ولی این درمان ها فقط به کاهش علایم بیماری کمک می کنند و قادر به از بین بردن خود بیماری نیستند.

به ادامه مطلب مراجعه شود ......


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  جمعه هشتم اردیبهشت 1391ساعت 16:53  توسط دکتر سامان خوشنود  | 

زخم اثنی عشر(زخم معده)

زخم اثنی عشر(زخم معده)

اثنی عشر نیز مانند دیگر اعضای بدن زخم می‌شود و شایع‌ترین علامت زخم اثنی عشردر قسمت فوقانی شکم و پایین جناق سینه است که اغلب با گرسنگی تشدید شده و با مصرف غذا به طور موقت بهبود می‌یابد.

 

درد زخم اثنی عشر می‌تواند به پشت تیر بکشد و یا گاهی با نفخ شکم موجب بیدار شدن شخص شود.

 

 


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  جمعه هشتم اردیبهشت 1391ساعت 16:49  توسط دکتر سامان خوشنود  | 

سوء‌هاضمه

سوء‌هاضمه

 

 

● تعریف :

 

سوء هاضمه به احساس ناراحتی مبهم در شکم یا قفسه سینه گفته می شود که هیچ علت ارگانیک مشخص برای آن یافت نشده است . این احساس ناراحتی هنگام غذاخوردن یا بعد از آن ایجاد می شود .

معده ، مری و روده کوچک در سوء هاضمه درگیر هستند . مراقبت مناسب چنین بیمارانی شامل مراقبت شخصی و بررسی توسط پزشک می باشد . در موارد شدید و طول کشیده بیماری ، مراجعه به پزشک جهت بررسی علل ارگانیک ( عضوی ) سلامت عمومی بدن ، داروهای مصرفی ضرورت دارد .

● علائم و نشانه ها

به ادامه مطلب مراجعه شود......


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  جمعه هشتم اردیبهشت 1391ساعت 16:47  توسط دکتر سامان خوشنود  | 

سوءهاضمه 2

سوءهاضمه 2

 

 

سوءهاضمه اصطلاحی است که برای توصیف علائم و نشانه‌های سوء هاضمه که دلیل مشخصی ندارند، استفاده می‌شود. (دردشکمی بدون زخم پپتیک) یا سوءهاضمه عارضه‌ای رایج است و می‌تواند برای مدت زیادی طول بکشد. سوءهاضمه می‌تواند باعث علائم و نشانه‌هایی شود که به زخم گوارشی شباهت دارند، مانند درد یا ناراحتی در قسمت بالایی شکم که اغلب با نفخ، آروغ و حالت تهوع همراه می‌شود.

 


برچسب‌ها: سوءهاضمه
ادامه مطلب
+ نوشته شده در  جمعه هشتم اردیبهشت 1391ساعت 16:44  توسط دکتر سامان خوشنود  |